خبر فوری

خبر فوری

در حال خواندن:

کنفرانس بین المللی تئاتر باکو


فرهنگ

کنفرانس بین المللی تئاتر باکو

فعالان تئاتر بیش از ۴۰ کشور به باکو، در جمهوری آذربایجان دعوت شده اند تا در کنفرانس بین المللی تئاتر شرکت کرده و بر سر چالش های پیش روی این هنر گفتگو کنند.

تئاتر از سال ها پیش در رقابت با تلویزیون و سینما بوده اما اکنون با وجود رونق بازار اینترنت و رسانه های اجتماعی، این رقابت برای جذب مخاطبان بسیار بالا گرفته است.

کریشتوف زانوسی، کارگردان برجسته لهستانی، از جمله سخنرانان مهم این کنفرانس بود. او کارش در تئاتر لهستان را از دوران حکومت های کمونیستی آغاز کرده است.

کریشتوف زانوسی می گوید: «در دنیای واقعی، ما بیش از پیش به عوالم مجازی وابسته شده ایم، دنیاهای مجازی که خود دنیاهای دیگری را ایجاد کرده اند. این موضوع مفهوم زمان را به چالش کشیده است. آنچه را که تنها در زمان حال و در مکانی واقعی روی می دهد، در تئاتر می توان یافت.»

در این کنفرانس، تعدادی از تولیدات هنری جمهوری آذربایجان نیز روی صحنه رفتند. از جمله تئاتر «شاه قاجار» به کارگردانی آذر پاشا نعمتوف.

میکائیل سفرانوف، کارگردانان روس می گوید: «قبل از هر چیز چالش تئاتر، پیدا کردن زبانی مشترک با مخاطب است. ما آثارمان را به صورت آنلاین نیز به نمایش می گذاریم اما هنگامی که مخاطبان مقابل شما در صحنه به چشم هایتان می نگرند، بسیار با ارزش تر است.»

در میان سخنرانی ها همچنین موضوعاتی همیشگی نظیر وظیفه تئاتر در دنیای کنونی و یا چند فرهنگی بودن دنیای امروز نیز به چشم می خورد.

ایوت هاردی، از افریقای جنوبی، رییس موسسه بین المللی تئاتر برای کودکان و نوجوانان، می گوید: «فکر می کنم گرایش های نگران کننده ای در جهان کنونی وجود دارد و ما شاهد افزایش گرایش به سمت تفکرات دست راستی هستیم. ما شاهد بیگانه ستیزی های بسیار هستیم، بنابراین واقعا حیاتی است که کودکان و نوجوانان در معرض فرهنگ های مختلف و تجارب متنوعی که در سراسر جهان رخ می دهد قرار بگیرند.»

اما درباره تئاتر آذربایجان چه می توان گفت؟ اپرای «لیلی و مجنون» در این کشور همیشه زنده و پر طرفدار است. از زمان استقلال این کشور از شوروی سابق در سال ۱۹۹۱ میلادی، تئاتر به فرهنگی کاملا رسمی تبدیل شد و نقش سیاسی مهمی در ایجاد یک هویت ملی بازی کرد. اما وضعیت تئاتر زیرزمینی یا تئاتر مستقل چگونه است؟

آیدین طالب زاده، منتقد تئاتر، می گوید: «تئاتر زیرزمینی یا تئاتر مستقل نمی تواند از لحاظ مالی خود را تامین کند. به همین دلیل افرادی که به این تئاتر مستقل علاقمندند، نمی توانند به کارشان ادامه دهند و آن را رها می کنند.»

کریشتوف زانوسی می گوید: «همه چیز اکنون به قدرت وابسته است. توزیع پول و پرداخت یارانه از سوی دولت به تئاترهایی صورت می گیرد که با کارشان موافق است و تئاتر باید با سیاست های دولت هماهنگ باشد.»

اما تئاتر چیزی بیش از یک سرگرمی است و تهیه کنندگان آن باید برای حفظ موضع خود فراتر از سیاست های موجود مبارزه کنند. آنها می خواهند درباره سیاست های اجتماعی قابل انتقاد نیز سخن بگویند. به همین دلیل یافتن موضوعات جدید برای نویسندگان تئاتر یک چالش است.

ورا مرجما، نویسنده تئاتر فنلاندی می گوید: «تقریبا همه از آنچه روی می دهد مطلعند. من شخصا به دنبال داستان هایی هستم که برخاسته از بطن جامعه باشد و برای چنین موضوعاتی می نویسم. من نزد مردم می روم و به صحبت هایشان گوش می دهم و حاصلش تبدیل به داستانی ناب می شود. سعی می کنم موضوعاتی را پیدا کنم که مردم خیلی مایل نیستند درباره آنها صحبت کنند.»

تئاتر معمولا در دوران بحران اقتصادی بیش از همیشه از کمبود بودجه رنج می برد.

پیتر پاچل، کارگردان آلمانی می گوید: «به همین دلیل است که این کنفرانس اتفاق خوبی است، زیرا می توانیم یکدیگر را تشویق کنیم و ایده هایی برای تئاتر در پایان قرن ۲۱ و یا قرن ۲۲ بیابیم.»

کنفرانس بین المللی تئاتر باکو طی دو روز با سخنرانی بیش از چهل مهمان برگزار شد.

به گفته ولفگانگ اشپیندلر، خبرنگار یورونیوز، این کنفرانس یک ماراتن سخنرانی بود، آن هم بدون ساختاری مشخص. هر کس سعی کرد درباره آنچه در حال انجام است سخن بگوید و یا درباره موضوعاتی که کار کرده مطالبی ارایه دهد. اما خوشبختانه تئاتر ذاتا بسیار پویاتر از کنفرانس تئاتر است.

مطالب منتخب

مطلب بعدی
با «آن کاتن»، برنده جایزه نوآوری در آموزش آشنا شویم

جهان آموزش

با «آن کاتن»، برنده جایزه نوآوری در آموزش آشنا شویم