خبر فوری

جوانان مصری در چنگال بیکاری

نرخ بیکاری در میان جوانان بین ۱۸ تا ۲۹ سال در مصر از سوی دولت، ۲۹ درصد اعلام شده و دست کم ۴۰ درصد از مردم این کشور با روزانه با کمتر از دو دلار زندگی می کنند.

در حال خواندن:

جوانان مصری در چنگال بیکاری

اندازه متن Aa Aa

مردم و بویژه جوانان مصر، از سال ۲۰۱۱ به این سو، دو انقلاب کرده و دو رییس جمهور را تغییر داده اند اما هنوز نتوانسته اند برای نجات از چنگال فقر و بیکاری راهی پیدا کنند. اقتصاد کشور متزلزل است و سرمایه گذاران خارجی به دلیل عدم ثبات سیاسی به این کشور نمی آیند. صنعت توریسم هم از ناامنی و بی ثباتی اجتماعی آسیب زیادی دیده و درآمدی نصیب این کشور نمی کند.

این فقر و بیکاری بیش از همه، جمعیت جوان این کشور را هدف گرفته است. نزدیک به شصت درصد از جمعیت ۸۷ میلیونی مصر را جوانان زیر سی سال تشکیل می دهند. نرخ بیکاری این طبقۀ سنی یعنی جوانان بین هجده تا بیست ونه سال بر طبق آمار رسمی اعلام شده از سوی دولت، در سال ۲۰۱۳ میلادی، ۲۹ درصد است و بر اساس همین آمار رسمی، ۴۰ درصد از مردم این کشور روزانه با کمتر از دو دلار زندگی می کنند.

شهرهای بزرگ از جمله قاهره وضعیت بهتری نسبت به شهرها و روستاهای دور از مرکز دارند. شهر العور، تنها ۲۰۰ کیلومتر با پایتخت مصر فاصله دارد اما یکی از فقیرترین شهرهای این کشور است. آب آشامیدنی در دسترس نیست و شهروندان به سختی امکان استفاده از خدمات درمانی و بهداشتی را دارند. جوانان در این شهر برای یافتن شغل سعی می کنند به کشورهای اطراف از جمله لیبی بروند و خطر ربوده شدن توسط گروه های ناشناس را به تن می خرند. از ماه اوت به اینسو، ۲۷ نفر از شهروندان این شهر که برای کار به کشور مجاور ، لیبی رفته اند، به دست این گروهها به گروگان درآمده اند.

مادر یکی از این ربوده شدگان می گوید: “او به آنجا رفت تا کار کند. برای میهمانی یا یک کار خلاف نرفته است. من پسرم را می خواهم، او را به من بازگردانید. فرزندان او دائم از من می پرسند پدرشان کجاست. چه می توانم به آنها بگویم؟ آیا باید به آنها بگویم که پدرتان برای کار به لیبی رفته و دیگر بازنگشته است؟”

بیشتر این جوانانی که برای کار به لیبی رفته اند با حقوق کم و ساعات کاری زیاد تن به کارهای پست و سخت می دهند اما با اینحال، ناامنی آنها را تهدید می کند. بسیاری از کسانی که ربوده شده اند، از میان مسیحیان هستند و گفته می شود که گروه های اسلامگرا و دولت اسلامی عامل این آدم ربایی ها هستند. دولت مصر از خطراتی که در آنسوی مرزهای مشترک این کشور با لیبی در انتظار این جوانان است، خبر دارد اما اقدامی برای جلوگیری از عزیمت این جوانان برای کار نمی کند.

کدخدای یکی از روستاهای نزدیک به قاهره با انتقاد از اینکه دولت از ماجرا خبر دارد اما می خواهد کسب درآمد کند، می گوید: “آنها برای رفتن به لیبی اجازۀ رسمی داشتند و با پاسپورت هایشان با استفاده از هواپیما به آنجا رفتند. دولت خبر داشت اما چرا آنها را از رفتن به لیبی منع نکرد؟ آنها می خواستند از فروش بلیط به این جوانان پول به جیب بزنند و این جوانان را به سوی نابودی فرستادند. حالا هم آنها را فراموش کرده و حمایت شان نمی کنند.”

علاوه بر بالا رفتن بیکاری، گرانی کالاها و محصولات غذایی نیز بر نارضایتی مردم افزوده است. نرخ برخی از مواد اولیه از جمله آرد گاه تا ۵۰ درصد افزایش داشته و برخی از مواد غذایی از جمله گوشت از سبد خانوارها حذف شده است. در مجموع، ۳۲ میلیون نفر از جمعیت هشتاد و چهار میلیونی این کشور زیر خط فقر زندگی می کنند.