خبر فوری

خبر فوری

میدان اروپا در کی یف نقطۀ شروع تحولات اوکراین بود

در حال خواندن:

میدان اروپا در کی یف نقطۀ شروع تحولات اوکراین بود

میدان اروپا در کی یف نقطۀ شروع تحولات اوکراین بود
اندازه متن Aa Aa

یکسال از وقایع خونین در اوکراین که به سقوط دولت ویکتور یانوکوویچ، رییس جمهوری این کشور منجر شد، گذشت. میدان استقلال در کی یف که اکنون به نام “یورومیدان” یا میدان اروپا شناخته می شود، یکی از مهمترین مظاهر این اعتراض ها بود. سال گذشته و در فاصلۀ روزهای هجدهم تا بیست و یکم ماه فوریه، بیش از صد نفر در این میدان در اثر شلیک گلوله از سوی پلیس ضد شورش جان باختند. ایهور کولچیتسکی، پدر ۶۴ سالۀ خود را در این مکان از دست داده است.

او در شرح وقایع آن روز می گوید: “پلیس ضد شورش از سوی میدان اروپا حمله به تظاهرکنندگان را شروع کردند. آنها از خودروهای زرهی برای شکستن موانع و بازکردن راهشان استفاده می کردند. گروه دیگری از پلیس ها هم همزمان از طرف میدان اکتبر و در حالیکه نارنجک پرتاب می کردند، به تظاهرکنندگان نزدیک شدند. چندتایی از میان آنها هم اسلحه داشتند. پدرم همانجا از ناحیه سینه مورد هدف قرار گرفت و گلوله به نزدیکی قلبش اصابت کرده بود.”

اعتراض ها به دولت یانوکوویچ از بیست و یکم ماه نوامبر سال ۲۰۱۳ میلادی آغاز شد و سه ماه به طول انجامید. عدم امضای معاهدۀ همکاری میان اوکراین و اتحادیۀ اروپا و نزدیکی بیشتر به روسیه موجب شد که هزاران نفر به خیابان ها بیایند و میدان استقلال را تصرف کنند. طی سه ماه، سرکوب تظاهرکنندگان ادامه داشت اما سه روز هجدهم تا بیست و یکم فوریه خونین ترین این اعتراض ها گزارش شده است.

ایهور در توضیح اینکه چرا پدرش به صفوف معترضان پیوست، می گوید: “پدرم فردی عدالتخواه و به یک چیز ساده معتقد بود: اگر کار کنی استحقاق یک حقوق خوب را داری اما اگر سرقت کنی باید به زندان بروی. در اوکراین یک نفر ممکن است در عرض یک یا دو سال میلیاردها یورو به دست بیاورد و یک نفر دیگر تمام عمرش را کار کند و بعد از رسیدن به سن بازنشستگی حتی قادر نباشد نیازهای اولیه اش را برآورده کند. این چیزی بود که پدرم را عصبانی می کرد.”

طی سه روز هجدهم تا بیست و یکم فوریه، دست کم ۵۰۰ هزار نفر در کی یف به خیابان ها آمدند. در جریان این تظاهرات، پلیس از گلوله های واقعی برای سرکوب و پراکنده کردن مردم معترض استفاده می کرد. به پلیس دستور داده شده بود اعتراض ها را سرکوب کند. با وجود گذشت یکسال از این جریان، هنوز هیچ کس بعنوان مسوول اصلی سرکوب ها معرفی نشده است.

ایهور می گوید: “افسران پلیس می گویند در سرکوب این شورش ها فقط دستورات را اجرا می کردند اما اگر به آنها دستور داده شده بود که از روی یک پل بپرند، بازهم همین کار را می کردند؟ یک دادستان می داند که چگونه باید پرونده ای را براساس شواهد تشکیل بدهد. در این مورد، شواهد زیادی وجود دارند، تصاویر زیادی هم ضبط شده است. احساس می کنم کسی از افسران پلیس ضد شورش پشتیبانی می کند.”

در دادگاهی که به همین منظور تشکیل شده، تنها از دو پلیس بعنوان عامل قتل معترضان نام برده می شود. ابروسکین و زینچنکو، دو نفر از اعضای پلیس ضد شورش متهم هستند که طی روزهای درگیری به روی تظاهرکنندگان آتش گشوده اند. دادگاه رسیدگی به این اتهامات که قرار بوده در اوایل ماه فوریه برگزار شود اما به دلیل اعلام عدم صلاحیت قضات این دادگاه به تعویق افتاده است. استدلال آنها این است که در روند تحقیقات مقدماتی هم حضور داشته اند و در نتیجه نمی توانند قضاوت این دادگاه را بعهده بگیرند.

خانوادۀ قربانیان به این تعلل در معرفی و محاکمه عاملان قتل شهروندان اوکراینی اعتراض دارند. روز دهم فوریه رییس جمهوری اوکراین، ویکتو شوکین را بعنوان دادستان کل اوکراین منصوب کرد و وی قول داده است برای روشن شدن این پرونده از تمام امکانات خود استفاده کند.

وی در سخنانی در همین رابطه، با تاکید بر اینکه عاملان این سرکوب ها به دست عدالت سپرده خواهند شد، می گوید: “به شما قول می دهم که همۀ کسانی که گناهکار هستند به دست عدالت سپرده شوند. برخی از اسامی برایمان آشکار شده است اما نمی خواهیم آنها را فاش کنیم چرا که ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. این افراد و پرونده هایشان به زودی به دادگاه معرفی خواهند شد.”

در پی این خشونت ها، روز بیست و دوم فوریه سال گذشته، پارلمان اوکراین ویکتور یانوکوویچ، رییس جمهوری این کشور را از قدرت برکنار کرد. وی پس از برکناری به روسیه گریخت اما این امر نه تنها آرامش را به اوکراین بازنگرداند بلکه موجب شورش جدایی طلبان طرفدار روسیه در شرق این کشور نیز شد.

گفتگو با ولودیمیر پاراسیوک، نمایندۀ مجلس اوکراین

یورونیوز: یکسال از وقایع میدان استقلال [ که اینک به نام میدان اروپا شناخته می شود] در کی یف گذشت. با وولودیمیر پاراسیوک، که در آن هنگام یکی از رهبران گروه دفاعی معترضان در برابر پلیس بود و اینک در پارلمان اوکراین حضور دارد، گفتگو می کنیم. آیا می توانید برایمان بگویید در آن روز بعنوان شاهد این اعتراض ها چه احساسی داشتید؟

ولودیمیر پاراسیوک، نماینده مجلس اوکراین: “همه چیز را بخوبی به یاد دارم. سیل معترضان، خون هایی که روی زمین ریخته شده بود و مردم که از روی آن رد می شدند، خوب به خاطرم هست. افرادی را به خاطر می آورم که در حالیکه گلوله ای به بازو یا پاهایشان اصابت کرده بود در کنار حایل های وسط خیابان نشسته بودند و مردم سعی می کردند آنها را کشان کشان به کنار خیابان ببرند. مرده ها را هم همینطوری از وسط خیابان به کنار خیابان می کشیدیم. پلیس ضد شورش در این خیابان اینستیتوسکا به روی ما آتش گشوده بود و غیرممکن بود که در این خیابان به پیش برویم. تنها کاری که می توانستیم بکنیم حمل برادرانمان روی دست هایمان بود. همه چیز را به خاطر دارم و هر شب کابوس آن روزها به سراغم می آید.”

یورونیوز: در مقابل پلیس ضد شورش آیا تظاهرکنندگان مسلح بودند؟ چه چیزی در دستهایشان داشتند؟

ولودومیر پاراسیوک، نمایندۀ مجلس اوکراین: “بگذارید صادق باشیم. در ابتدای شورش ها در میدان هیچ کس مسلح نبود اما وقتی که پلیس ضدشورش به روی تظاهرکنندگان آتش گشود، مردم هم سلاح هایی آوردند. تقریبا ۹۰ درصد از کسانی که در خیابان اینستیتوسکا حضور داشتند به به میله های آهنی یا سپرهای چوبی مجهز بودند. هر چند این سلاح ها آنها را محافظت نمی کرد. انچه اتفاق افتاد یک شورش و انقلاب بود.”

یورونیوز: دهها نفر از معترضان در اینجا کشته شدند، و حالا هزاران نفر از نظامیان و شهروندان در شرق اوکراین کشته می شوند. اگر بتوانید زمان را به عقب برگردانید دوست دارید همه چیز را عوض کنید؟ آیا برای جلوگیری از این همه قربانی، سعی می کردید با مقامات وقت دیدار کنید؟

ولودومیر پاراسیوک، نمایندۀ مجلس اوکراین: “یک حقیقت وجود دارد و آن اینکه ما باید دشمن را یکبار و برای همیشه شکست بدهیم. نباید با او مذاکره کنید، باید ببریم. شاید به همین دلیل است که هیچ چیز در کشور ما درست نیست چرا که سیاستمداران ما قدرت جمعی مردم را باور ندارند. من ترجیح دادم که سهم بیشتری در انتخابات بعد از انقلاب میدان بعهده بگیرم فقط برای اینکه ذهنیت مردم و در نتیجه انتخاب انها را تغییر بدهم. برخی از افراد جوان بعد از آن اعتراض ها به پارلمان راه یافتند و این خودش یک پیروزی محسوب می شود.”