خبر فوری

خبر فوری

آتش جنگ در مرزهای شرقی اوکراین خاموش نمی شود

در حال خواندن:

آتش جنگ در مرزهای شرقی اوکراین خاموش نمی شود

آتش جنگ در مرزهای شرقی اوکراین خاموش نمی شود
اندازه متن Aa Aa

یکی از موضوعات اساسی نشست بعدی سران کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو که در روزهای هشتم و نهم ژوییه (۱۸ و ۱۹ تیرماه) در ورشو برگزار می شود، بررسی نقش روسیه و تهدیداتی است که از نظر ناتو از سوی این کشور در مرزهای شرقی اروپا وجود دارد. از زمان بحران اوکراین به نظر می رسد باد جنگ سرد تازه ای شروع به وزیدن کرده و بازی قدرت در اروپا آغاز شده است و نظمی که در فاصله پایان جنگ جهانی دوم و سقوط بلوک شرق شکل گرفته بود، در حال از هم پاشیدن است. در آستانه برگزاری بیست و هفتمین نشست ناتو، سرجیو کانتونه، خبرنگار یورنیوز گزارشی از مناطق شرقی اوکراین، جایی که سربازان اوکراینی مناطق تحت کنترل نیروهای جدایی طلب طرفدار روسیه را زیر نظر دارند، تهیه کرده است.

از زمان الحاق کریمه به روسیه در مارس سال ۲۰۱۴ میلادی رابطه روسیه با غرب دچار تنش شده است. درگیریها میان نظامیان اوکراینی و جدایی طلبان طرفداران روسیه در شرق اوکراین از دو سال پیش ادامه دارد.

آیا باید به برای پیوستن به اروپا از خون بگذریم؟ ما می خواهیم در اوکراین باشیم دور از جنگ و مانند گذشته به روسیه هم نیاز داریم

از روی بام ساختمان ۹ طبقه گروهی از سربازان چترباز اوکراینی مناطقی از خط مقدم در دونتسک را زیر نظر دارند که تحت کنترل نیروهای طرفدار روسیه است. در شهر «آودییوکا» هستیم، شهری صنعتی کوچک در شرق اوکراین در قلب منطقه حائل. برغم پیمان آتش بس موسوم به «مینسک»، درگیری بین نیروهای کی یف و جدایی طلبان طرفدار روسیه از دو سال پیش در این محل جریان دارد.

فرمانده اوکراینی که خود را سرهی معرفی می کند می گوید که آودییوکا برای عبور و مرور اهمیت استراتژیک دارد: «جاده کمربندی از دونتسک و یاسنووا تا هورلیفکا می رود. یک جاده ارتباطی مهم برای حمل و نقل است. نیروهای دشمن می گویند که می خواهند کنترل آن را در دست بگیرند. ما در عمل فقط توانستیم امنیت جان شهروندانمان را تامین کنیم.»

جنگی بی پایان؟

فرمانده سرهی ساختمان دیگری را در همین نزدیکی به ما نشان می دهد که هنوز مسکونی است. الکسی یکی از ساکنان این ساختمان است که سعی کرده خطرات جنگ را با نوسازی آپارتمان خود به چالش بکشد در حالیکه هر روز و هر لحظه امکان دارد ساختمان نابود شود. وی می گوید: «می خواهم کاغذ دیواری ها و کف اتاقها را هم عوض کنم. قبل از جنگ وقتی برای اینکارها نداشتیم. زمانیکه پوروشنکو داشت به قدرت می رسید گفت که در عرض یک ماه به جنگ خاتمه می دهد. این حرف را زد. اما بعد رییس جمهور شد و الآن هم سه سال است که رییس جمهور است، اما جنگ همچنان ادامه دارد.»

نظامیان اوکراینی ما را به جایی می برند که از آنجا می توان حرکات نیروهای طرفدار روسیه را زیر نظر داشت و مانع از پیشروی آنها در امتداد جاده اصلی شد.

منطقه ای که ما قصد داریم به آن برویم در حال حاضر هدف آتش توپخانه نظامیان طرفدار روسیه قرار گرفته است. مجبور می شویم در نیمه راه در پاسگاهی اوکراینی توقف کنیم.

یکی از نظامیان اوکراینی می گویند: «در استان دونتسک تروریستها از هفت شب شروع به تیراندازی به موقعیتهای نیرویهای مسلح اوکراین می کنند. از سلاحهای کوچک و خمپاره انداز استفاده می کنند.»

به محض اینکه طرف مقابل بمباران را متوقف کند به ناحیه ای نزدیک به جاده بین هورلیفکا و دونتسک خواهیم رفت. به این ناحیه می گویند: دهانه آتشفشان. فرمانده سرهی می گوید: «مردم به اینجا می گویند دهانه آتشفشان چون بیش از ۳۰۰ گلوله خمپاره به این ناحیه شلیک شده است.»

«آیا باید به برای پیوستن به اروپا از جوی خون بگذریم؟»

قبل از جنگ، شهر «آودییوکا» ۳۵ هزار نفر جمعیت داشت و الان دست کم نیمی از جمعیت آن فرار کرده اند بخصوص نسل جوانتر. بیشتر مردم شهر نمی دانند چرا جنگ است. بهترین جا برای شنیدن نظرات شهروندان بازار است.

والنتینا یکی از شهروندان «آودییوکا» می گوید: «افراد غیرنظامی کشته شده اند و سربازان بیچاره. آیا باید به برای پیوستن به اروپا از خون بگذریم؟ ما می خواهیم در اوکراین باشیم دور از جنگ و مانند گذشته به روسیه هم نیاز داریم. نمایندگان پارلمان بیایند و ببینند که در چه وضعی زندگی می کنیم؟»

بیشتر اهالی «آودییوکا» در کارخانه سوخت کُکِ «متینوست» کار می کنند. این کارخانه برای صنایع تولید فلزات اوکراین اهمیت دارد. دو سال پیش که تولید این کارخانه متوقف شد، قیمت سوخت کک در اوکراین بیست درصد افزایش یافت. بنابراین این کارخانه هدف جنگی هم محسوب می شود. سال گذشته پسر ۲۵ ساله ویکتور کرولنکو جلوی چشمانش کشته شد. کارگر جوان در اثر برخورد خمپاره جانش را از دست داد. پدر و پسر معمولاً با هم کار می کردند.

«جنگ در شرق اوکراین، جنگ قومیتی نیست»

در جنوب در نزدیکی دریای آزوف (بخش شمالی دریای سیاه) در پشت جبهه ماریوپول با داوطلبان هنگ آزوف ملاقات می کنیم. یارومیر روس، اهل استاوروپول است. او مثل دیگر همشهری های خود علیه نظامیان طرفدار روسیه و در دفاع از اوکراین، سلاح به دست گرفت. این روس تبارها معتقدند که جنگ اوکراین به قومیت ربطی ندارد و به منافع سیاسی مهمتر در جهان پساشوروی مربوط می شود.

یارومیر می گوید: «روسیه بزرگ که دولت پوتین خود را نماینده آن می داند، هیچ ربطی به روسها ندارد. من اینطور فکر می کند. ما با روس ها نمی جنگیم بلکه علیه چیزهایی می جنگیم که این دولت در روسیه جدید به وجود آورده است.»

جنجالها پیرامون هنگ آزوف

هنگ آزوف یکی از واحدهای نظامی داوطلبان است که تحت کنترل وزارت کشور اوکراین قرار داد و در بین افراد آن، جنگجویان خارجی هستند که به اوکراین آمده اند. دنیس در یکی از اعضای این هنگ، اهل کرواسی است و بیش از بیست سال پیش در جنگ بالکان با صربها جنگیده است.

او می گوید: «این آغاز جنگ سرد جدید است. و پوتین می خواهد که در این جنگ جدید موضع خوبی داشته باشد. من فکر می کنم تمام اروپا و تمام دنیای آزاد باید از ما یعنی از اوکراینی ها حمایت کنند.»

هنگ آزوف در اوکراین و خارج از اوکراین شهرت خوبی ندارد. عده ای این هنگ را مکانی برای مزدوران می بینند که بعضی از آنها به نازی ها متمایلند. عده ای دیگر هم می گویند اعضای این هنگ جنگجویان طرفدار اهداف توسعه طلبانه پوتین هستند.

دنیس در این باره که در غرب فکر می کنند خارجی ها باعث ادامه جنگ می شوند و در واقع مزدور هستند، می گوید: «چیزی برای پنهان کردن ندارم. دیروز حقوق فوریه ام را دریافت کرد و دستمزد من برای فوریه دقیقا ۶۰۰۰ گریوناست. یعنی ۲۲۰ یورو. اگر فکر می کنید با این حقوق مزدور هستم از نظر من اشکالی ندارد. پیش از این، در کرواسی یک شب طی چند ساعت۲۰۰۰ یورو خرج کردم برای غذا و در یک بار.»