خبر فوری

در حال خواندن:

بررسی تبعات ژئوپلیتیک، اقتصادی و اجتماعی پیروزی ترامپ یا کلینتون


گفتگوی جهانی

بررسی تبعات ژئوپلیتیک، اقتصادی و اجتماعی پیروزی ترامپ یا کلینتون

رقابت های انتخاباتی در آمریکا مطمئنا به اوج خود رسیده است و انتخاب هیلاری کلینتون یا دونالد ترامپ به شکل اجتناب ناپذیری تاثیرات جهانی خواهد داشت. اما معنای این انتخاب برای اروپا که به طور تاریخی متحد نزدیک آمریکا بوده است، چیست؟ در برنامه ویژه گفتگوی جهانی با سه مهمان برنامه به بررسی این موضوع می پردازیم: از نظر ژئوپلیتیک با الکساندر اَشتوب، نخست وزیر پیشین فنلاند گفتگو می کنیم. برای بررسی جنبه اقتصادی موضوع، پاسکال لَمی، مدیرکل سابق سازمان تجارت جهانی مهمان ما است و از دید فرهنگی نیز با کن لوچ، کارگردان مشهور و مفسر مسائل اجتماعی گقتگو می کنیم.

الکساندر اشتوب: آمریکا با هیلاری کلینتون تعهد بیشتری خواهد داشت

جنبه ژئوپلیتیک

الکساندر اشتوب

*نخست وزیر فنلاند ۲۰۱۵-۲۰۱۴ *عهده دار سمت وزارت دارایی و امور خارجه بوده است *چند کتاب در مورد اتحادیه اروپا نوشته است *ورزشکاری برجسته است که در مسابقات «مرد آهنین» ورزش سه گانه شرکت کرده است

یورونیوز: بسیار ممنون که در برنامه گفتگوی جهانی حاضر شدید. همانطور که می دانید با دیدی اروپایی به بررسی انتخابات آمریکا می پردازیم. با در نظر گرفتن این موضوع تمایل دارید اولویت های سیاست خارجی رئیس جمهور آینده آمریکا چه باشد؟

الکساندر اشتوب: «خوب اگر قرار باشد در دو کلمه این اولویت ها را تعریف کنم از تعهد و بین المللی استفاده می کنم. بسیار برای ما اروپایی ها مهم است که ایالات متحده نسبت به اروپا، خاورمیانه، آسیا، آفریقا و یا هر جای دیگر متعهد باشد. ما به متحدانی نزدیک نیاز داریم، به ایالات متحده و اتحادیه اروپایی نیاز داریم که شانه به شانه یکدیگر حرکت می کنند.»

یورونیوز: خوب ریاست جمهوری دونالد ترامپ یا هیلاری کلینتون را چگونه توصیف می کنید؟

الکساندر اشتوب: «خوب یکی از آنها متعهد خواهد بود و دیگری سیاستی غیرمتعهدانه خواهد داشت. من هیلاری کلینتون را شخصا می شناسم. من همان زمان که او وزیر خارجه بود عهده دار سمت وزارت خارجه بودم. بسیار تحت تاثیر دانش او در زمینه سیاست خارجی و همچنین تعهد او قرار گرفتم. او احتمالا از رئیس جمهور اوباما نیز متعهد تر خواهد بود. دونالد ترامپ را نمی شناسم اما تا آنجا که شنیده ام او در مورد دیوارسازی صحبت می کند، از سیاست های حمایت دولتی از اقتصاد داخلی سخن می گوید، از سیاست های ملی گرایانه دفاع می کند، از خارج کردن نیروهای آمریکایی حرف می زند و صادقانه بگویم که به نظرم از دیدگاه اروپایی اگر او به این حرفهایش وفادار باشد، مشکل ساز خواهد بود.»

یورونیوز: آنها در مناظره ها چندان در مورد ما اروپایی ها سخن نگفتند. در مورد شکل رابطه با اروپا چه فکر می کنید زیرا حدس می زنم که ما تنها در حال گمانه زنی هستیم.

الکساندر اشتوب: «اگر هیلاری کلینتون به عنوان رئیس جمهوری انتخاب شود شاهد ایالات متحده ای خواهیم بود که تعهد بیشتری از خود نشان خواهد داد. از ناتو خارج نخواهند شد، احتمالا نیروهایشان را از اروپا خارج نخواهند کرد و اروپا را به عنوان شریکی در مذاکرات خاورمیانه و همچنین جنگ در سوریه و مبارزه بر ضد تروریسم خواهد دید. فکر می کنم اگر دونالد ترامپ انتخاب شود برای کل نظام فعلی به منزله یک شوک خواهد بود. اروپایی ها در عمل تحولات آمریکا را از نزدیک دنبال می کنند. به نظرم مردم از نحوه سخن گفتن دونالد ترامپ بسیار هراسان خواهند شد. آشکارا شاهد نحوه بیان مشابهی در اروپا نیز هستیم اما به نظرم دونالد ترامپ سبک خودش را دارد.»

یورونیوز: از ناتو سخن گفتید. دونالد ترامپ در عمل دلیل وجودی ناتو را زیر سوال برده است. فکر می کنید برای اروپا مهم است که بتواند نیروی دفاعی خودش را شکل دهد؟

الکساندر اشتوب: «قطعا اروپا باید بر روی سیاست دفاعی خودش کار کند و هیچ شبهه ای در این مورد وجود ندارد. اما باید به یاد داشته باشید که ۲۲ کشور از ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپا عضو ناتو هستند. حدود ۹۵-۹۴ درصد جمعیت اروپا بخشی از ناتو است و احتمالا بخشی از این سنگر در آینده ای که قابل پیش بینی است، باقی خواهد ماند. بنا به استنباط من آمریکایی ها استدلال کرده اند که شاید وقت آن باشد که تعهد خود را کاهش دهیم. اما من فکر می کنم با توجه به عکس العمل و رفتار روسیه و جنگ در سوریه، منافع آمریکا ایجاب می کند که نسبت به ناتو متعهد بماند.»

یورونیوز: موضوع روسیه را مطرح کردید. به روشنی این موضوع مهمی برای فنلاند است. شما مرز طویلی با روسیه دارید و روابط کشورتان با روسیه تنزل کرده است. آیا باید به دنبال شروعی مجدد با روسیه و رئیس جمهور پوتین باشید؟

الکساندر اشتوب: «بله کاملا. فکر می کنم ما این توهم را بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ داشتیم که روسیه به یک دموکراسی عادی و متعهد در جامعه بین المللی تبدیل خواهد شد. اما بعد با جنگ در گرجستان در سال ۲۰۰۸ و بویژه با بحران اوکراین دیدیم که این اتفاق رخ نخواهد داد. روسیه با دخالتش در سوریه به پای میز مذاکرات بین المللی بازگشت. در حالی که ما بشدت اقدامات کنونی روسیه در حلب را که همراه با رئیس جمهور اسد صورت می گیرد، محکوم می کنیم اما معتقدم غرب و اروپا و ایالات متحده درک می کنند که بدون دخالت روسیه در سوریه راه حلی به دست نخواهد آمد. به نظرم هر چه زودتر به دنبال شروع دوباره و یافتن زمینه مشترک با روسیه باشیم برایمان بهتر است. همزمان اعتقاد دارم که سیاست خارجی ما باید اصولی شود.»

یورونیوز: فکر می کنید هیلاری کلینتون می تواند به دنبال شروعی مجدد باشد؟ او چند سال پیش نیز در این راستا تلاش کرد. از طرف دیگر دونالد ترامپ می گوید روابط خوبی با ولادیمیر پوتین دارد، جدای از اینکه این امر واقعیت دارد یا نه اما شاید او کسی است که بیش از دیگران این توانایی را دارد که در مورد روابط با روسیه مذاکره، و یا دوباره در مورد آن به گفتگو کند.

الکساندر اشتوب: «فکر نمی کنم اینطور باشد. باید به یاد داشته باشید که سرگی لاوروف، وزیر خارجه روسیه همزمان با هیلاری کلینتون در این سمت بود. آنها یکدیگر را به خوبی می شناسند. در نتیجه روشن است که روسیه و حکومت این کشور دست اندرکاران فعلی را می شناسند. اگر روسیه به دنبال ثبات در سیاست خارجی، ادامه روند فعلی و تا حدودی تعهدی معتبر است، باید به دنبال پیروزی هیلاری کلینتون باشد و اگر دنبال بی ثباتی و ناامنی در جهان است، خوب باید به دنبال بُرد دونالد ترامپ باشد. به نظرم این مسئله پیامدهای جهانی خواهد داشت و روسها نیز این را می دانند.»

یورونیوز: خوب پس تا آنجا که به گروه داعش مربوط می شود، چه کسی به نظرتان دست بالاتر را در رویارویی با این گروه تروریستی دارد؟ هیلاری کلینتون یا دونالد ترامپ؟

الکساندر اشتوب: «خوب به عنوان یک نخست وزیر پیشین باید بگویم که ما با هر کسی که انتخاب شود همکاری خواهیم کرد. اما به نظرم به اندازه کافی روشن است که کلینتون گزینه مطمئن تری است. نحوه بیان ترامپ علیه تروریست ها ممکن است محکم باشد اما این تنها کافی نیست که بگویید “بیائید داعش را تخریب کنیم”. علاوه بر این باید مشخص کنید که این کار را چگونه انجام خواهید داد و چه شکل از تعهدی را قبول خواهید کرد. معمولا این مسئله به مهارت های دیپلماتیک نیاز دارد و صادقانه بگویم که چندان این مهارت را نزد دونالد ترامپ مشاهده نکرده ام.»

یورونیوز: در نهایت چه کسی به نظرتان اروپا را امن تر خواهد کرد؟ هیلاری کلینتون در مقام رهبری ایالات متحده این کار را بهتر انجام خواهد داد یا دونالد ترامپ؟

الکساندر اشتوب: «مطمئنا استدلال خواهم کرد که هیلاری کلینتون فرد مناسب تری است. او نه تنها گزینه مطمئن تری است بلکه گزینه تجربه دارتری نیز هست. علاوه بر همه این مسائل به نظرم او از ارزشهای خودش در مورد دفاع از لیبرال دموکراسی، دفاع از اقتصاد بازار و همچنین حمایت از جهانی شدن دفاع می کند. در نتیجه اگر به عنوان یک فنلاندی حق رای داشتم به هیلاری کلینتون رای می دادم. اما خوب به من مربوط نمی شود و تنها بر روی من تاثیرگذار خواهد بود. این مردم آمریکا هستند که تصمیم خواهند گرفت.»

پاسکال لَمی: ترامپ برای اروپا و جهان مناسب نخواهد بود

جنبه اقتصادی

پاسکال لَمی

*دبیر کل سابق سازمان تجارت جهانی ۲۰۱۳-۲۰۰۵ *کمیسر تجاری اتحادیه اروپا ۲۰۰۴-۱۹۹۹ *عضو حزب سوسیالیست فرانسه *رئیس بازنشسته انستیتوی ژاک دولور

وقتی موضوع اقتصاد مطرح می شود همه ما حتما این را شنیده ایم که اگر آمریکا عطسه کند، بقیه جهان سرما خواهد خورد. این مسئله بی شک همانطور که تاریخ معاصر نشان می دهد، در مورد اروپا صدق می کند. برای بحث در مورد تاثیر اقتصادی رای گیری آمریکا بر روی اروپا، در پاریس با پاسکال لَمی، دبیرکل سابق سازمان تجارت جهانی گفتگو کردیم.

یورونیوز: پاسکال لَمی از اینکه در برنامه گفتگوی جهانی همراه ما هستید بسیار سپاسگزارم. اغلب گفته می شود که عامل تعیین کننده پیروزی و شکست در انتخابات، موضوعات اقتصادی است. تا آنجا که به هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ مربوط می شود نمی توان گفت که آنها در مورد موضوعات زیادی با یکدیگر توافق دارند. اما به نظر می رسد آنها در زمینه تردید نسبت به جهانی شدن دیدگاه مشترکی داشته باشند. با این اوصاف به نظر شما صرف نظر از اینکه چه کسی ساکن آینده کاخ سفید باشد، ما وارد دوره ای خواهیم شد که از تولیدات داخلی حمایت خواهد شد؟

پاسکال لمی: «فکر می کنم ترامپ حمایتگر تولیدات داخلی خواهد بود و کلینتون کمتر از روسای جمهور قبلی به تجارت آزاد روی خوش نشان خواهد داد. در نتیجه یکی از آنها فعالانه از تولیدات داخلی حمایت خواهد کرد، تعرفه ها را افزایش خواهد داد و مانع و دیوار خواهد ساخت. در مقابل کلینتون احتمالا منفعل تر خواهد بود. مطمئنا بیشتر به اوباما نزدیک خواهد بود تا به مواضع بیل کلینتون در حمایت از تجارت آزاد.»

یورونیوز: فرض کنیم هر دو نامزد کم و بیش به دنبال بازگشت به سیاست های حمایت از تولیدات داخلی هستند، تاثیر این امر بر روی اروپا چه خواهد بود؟

پاسکال لمی: «فکر کنم تاثیر کلی هر دو رویکرد، چه حمایت از تولیدات داخلی و چه استقبال کمتر از تجارت آزاد، کاهش رشد اقتصادی خواهد بود. کاهش رشد اقتصادی در آمریکا منجر به کاهش رشد اقتصاد جهان خواهد شد و در نتیجه رشد اقتصاد اروپا هم کاهش خواهد یافت. شکی ندارم که کاستن از تجارت از طریق حمایت از تولیدات داخلی به نتایج اقتصادی بدتری برای همگان منتهی خواهد شد. با توجه به اهمیت زیاد اقتصاد آمریکا در اقتصاد جهان، این مسئله در مورد چین، آفریقا یا اندونزی نیز صدق می کند.»

یورونیوز: با اندکی تغییر رویه و توجه به دونالد ترامپ و هیلاری کلینتون درمی یابیم که بنا به گفته ها، هیلاری کلینتون از همه نظر استمرار وضع فعلی را نمایندگی می کند، بازارها نیز به پیش بینی پذیری علاقه دارند. در مقابل دونالد ترامپ تغییر را نمایندگی می کند و همچنین گفته می شود تاجر زیرک و موفقی است. در نتیجه مطمئنا او ممکن است از نظر رسیدگی به اقتصاد آمریکا نسبت به هیلاری کلینتون برتری داشته باشد.

پاسکال لمی: «تاجران خوب مذاکره کنندگان تجاری خوبی نیستند و بالعکس. شخصا معتقدم که اگر ترامپ انتخاب شود، سیستم، قانون اساسی آمریکا، رابطه با کنگره، ساختار بین المللی که آمریکا بخشی از آن است، بویژه سازمان تجارت جهانی، مانع از اجرای دو سوم آنچه که در سر دارد خواهد شد. حداقل شما وقتی رئیس جمهور آمریکا می شوید باید هر از چند گاه درست رفتار کنید.»

یورونیوز: خوب به چند مورد خاص نگاه بیندازیم. توافق تجاری بین اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا. به نظر می رسد با مشکلات زیادی روبرو است و در هر دو سوی اقیانوس اطلس هم نامحبوب است و به نظر نمی رسد رئیس جمهور اوباما قادر باشد پیش از پایان دوران ریاست جمهوری خود آن را به سرانجام برساند. آیا فکر می کنید اکنون این توافق توسط هر دو نامزد بایگانی خواهد شد؟

پاسکال لمی: «خیر، فکر نمی کنم بایگانی شود. فکر نمی کنم از بین برود. تنها زمان خواهد برد.»

یورونیوز: با هر دو نامزد؟

پاسکال لمی: «البته. از همان ابتدا وقتی من حق آزادانه بیان نظراتم را با ترک سازمان تجارت جهانی در سال ۲۰۱۳ به دست آوردم، گفته بودم کسانی که معتقدند این توافق می تواند به همین سادگی انجام شود، حال روانی خوشی ندارند، خیلی پیچیده است. برنامه عظیمی است و وانمود کردن به اینکه می توانید در مدت زمان کوتاهی آن را به سرانجام برسانید تنها رویاپردازی است.»

یورونیوز: در مورد این «محور شرق» وقتی هیلاری کلینتون وزیر خارجه بود چه فکر می کنید؟ او یکی از پرچمداران محور شرق بویژه در زمینه تجارت با چین بود که از نظر برخی رویگردانی از اروپا محسوب می شد. با این حساب می توانیم اینطور در نظر بگیریم که با توجه اینکه دونالد ترامپ از منتقدان صریح اللهجه چین بوده است، اگر او رئیس جمهور شود این امر در نهایت می تواند به سود اروپا تمام شود؟

پاسکال لمی: «به نظرم این حرفها تنها به درد سخنرانی سر میز شام می خورد. واقعیت در اقتصاد و تجارت، حجم و وزن و ارقام است. حقیقت این است که اقتصاد دنیا اکنون آسیایی تر از گذشته شده است و این تغییر نخواهد کرد. هر اتفاقی در ده یا بیست سال آینده رخ دهد اقتصاد جهان آسیایی تر خواهد شد و به همان نسبت کمتر اروپایی و آمریکایی خواهد بود. موج بعدی آفریقا خواهد بود و شاهد ظهور آفریقا خواهیم بود و نقش آسیا کمرنگ و کمرنگ تر خواهد شد. این امر تغییر نخواهد کرد.»

یورونیوز: خوب مایلم با دلیلی قرص و محکم به من بگوئید اگر در انتخابات آمریکا شرکت می کردید به چه دلیل از نظر اقتصادی به دونالد ترامپ و یا هیلاری کلینتون رای می دادید؟

پاسکال لمی: «سوال سختی است. پرسش دشواری است زیرا به آنچه ترامپ می گوید گوش می دهم و آنچه توئیت می کند را می خوانم و همه اینها بی معنا هستند. به نظرم او برای اروپا و جهان مناسب نخواهد بود.»

یورونیوز: یعنی هیچ چیزی نیست؟ چیزی نیست که بگوئید ممکن است با ارزش باشد؟

پاسکال لمی: «این واقعیت اقتصادی مانند برنامه تلویزیونی واقع نما است. جهانی خیال پردازانه است که ربطی به دنیای واقعی ندارد. به نظرم هیلاری کلینتون خیلی واقع بین تر است و به دنیای واقعی توجه دارد. به نظرم شکی نیست که برای اروپا، جهان و آمریکا او گزینه مطمئن تری است.»

کن لوچ: پیروزی کلینتون نیز خبر بدی است

جنبه اجتماعی

کن لوچ

*کارگردان بریتانیایی برنده چند جایزه بین المللی *با سبک تحریک آمیز واقع گرای اجتماعی آثارش شناخته می شود *نزدیک به نیم قرن به کارگردانی سینما مشغول بوده است *برای فیلم «من، دانیل بلیک» برای دومین بار برنده جایزه نخل طلای جشنواره کن شد

کن لوچ کارگردان مشهوری است که جوایز زیادی در سراسر جهان برای فیلم هایش که به تندی به نقد جامعه می پردازند، کسب کرده است. فیلم های او اغلب با واقع گرایی چشمگیری همراه هستند و به موضوعات فقر و نابرابری می پردازند. موضوعاتی که هم در اروپا و هم در آمریکا مطرح هستند.

افی کوتسوکوستا، خبرنگار یورونیوز در بروکسل همزمان با دهمین سالگرد جایزه لوکس پارلمان اروپا، با کن لوچ گفتگو کرده است.

یورونیوز: آقای لوچ ممنون از اینکه در برنامه گفتگوی جهانی حاضر شدید. آخرین فیلم شما به نام «من، دانیل بلیک» به مبارزه مردی برای کسب کمک رفاهی دولتی می پردازد. چرا اکنون این موضوع را انتخاب کردید و تا چه حد به واقعیت اروپا و ایالات متحده آمریکا نزدیک است؟

کن لوچ: «او مردی است که دچار حمله قلبی شده، نمی تواند کار کند و بسیار مریض است، اما دولت به او می گوید باید کار کند تا پولی داشته باشد و زنده بماند. موضوع این فیلم، او و زنی است که با وی ملاقات می کند و شرایطی مشابه دارد. داستانی پیچیده است. آنچه برای ما جالب است این است که این داستان نشان می دهد نظامی اقتصادی وجود دارد که منزلت افراد و معنای زندگی میلیون ها نفر را در هر کشور زیر سوال می برد. بیکاری گسترده و همچنین کم کاری گسترده که منجر می شود مردم همچنان با وجود کار به حمایت دولتی نیاز داشته باشند. زیرا درآمدها کم است و آنها تنها دو روز در هفته کار می کنند. در نتیجه ما گرفتار یک نظام اقتصادی خراب هستیم.»

یورونیوز: آیا به نظر شما نظام فعلی برای فقیرترین بخش جامعه دیگر چیزی در چنته ندارد؟

کن لوچ: «کسی نمی داند آنها تا چه حد می توانند مردم را به پائین بکشانند. آنها مردم را به پائین می رانند. این همان چیزی است که ما نئولیبرالیسم می نامیم، اینطور نیست؟ [نئولیبرالیسم] یونان را تخریب کرد. زندگی بسیاری از مردم را تباه کرد، در حالی که بخش های تجاری بزرگ مقرراتی ندارند و شاهد نابرابری عجیب و غریبی هستیم.»

یورونیوز: مسئله اینجاست که اگر کلی نگاه کنید در آخرین آمار سازمانهای بزرگ مانند سازمان همکاری و توسعه اقتصادی شاهد این هستیم که شکاف بزرگی بین فقیر و غنی وجود دارد که در عرض سالها عمیق تر شده است. بحرانی در آمریکا و اروپا بود که مردم بهای آن را پرداختند. اما بخش ثروتمندتر که کوچکتر است ثروتمندتر شد. کجای کار مشکل داشت؟

کن لوچ: «خوب برای آنها درست پیش رفت و مشکلی نداشت. این همان چیزی است که آنها می خواهند. این منطق شرکتهای بزرگی است که از قدرت نامحدود برخوردارند. آنها از هزینه کار می کاهند. مواد خام را به ارزان ترین شکل ممکن تهیه می کنند تا بتوانند با یکدیگر برای سهم خود در بازار رقابت کنند. پاداش ها کلان هستند و هزینه تحمیل شده بر طبقه کارگر نیز بی حد و حصر است. اینطور نیست که نظام آنها بد کار می کند. این همان شکلی است که هست. به نظرم تنها راه تغییر آن این است که مدل اقتصادی مان را به طور کامل تغییر دهیم.»

یورونیوز: در مورد نژادپرستی و تبعیض چطور؟ شاهد جنبش هایی در ایالات متحده آمریکا مثل “زندگی سیاهپوستان اهمیت دارد” هستیم. اولین رئیس جمهور آفریقایی-آمریکایی تاریخ آمریکا بر سر کار بود اما خشونت پلیس علیه سیاهپوستان افزایش یافت.

کن لوچ: «مردم به شکلی نژادپرستانه رفتار می کنند و نژادپرستی وقتی مردم ناامید می شوند، افزایش می یابد. رفتار سخاوتمندانه با یکدیگر وقتی رخ می دهد که مردم قوی هستند. به گفته آنها سخاوتمندی قدرتی است که به دیگران ارزانی می کنید. مردم وقتی با یکدیگر سخاوتمند و بردبار خواهند بود و با هم همکاری خواهند کرد که اطمینان داشته باشند که مصون هستند؛ وقتی که نگران آینده خود نباشند. در نتیجه به یک نظام اقتصادی نیاز دارید که این موارد و امنیت را تامین کند. شیوه طبیعی زندگی ما با یکدیگر مانند همسایگانی خوب است، اینطور نیست؟ مثلا به این ترتیب که اگر شما یک ظرف شیر نیاز داشته باشید می توانید نزد من بیایید و از من قرض بگیرید و یا اگر من پشت در خانه ام گیر کرده باشم می توانم از پنجره شما بالا بیایم و به خانه خودم بروم. ما همسایگان خوبی هستیم اما وقتی مردم عصبانی هستند و دچار از خودبیگانگی و مشکل شده اند، خوب سخاوتمندی شان هم رنگ می بازد.»

یورونیوز: تنها چند روز به انتخابات آمریکا باقی مانده است. به نظرتان نتیجه این انتخابات چه تاثیری بر اروپا خواهد داشت؟

کن لوچ: «فکر می کنم که اگر هیلاری کلینتون انتخاب شود به همان شکل قدیم ادامه خواهد داد و اوضاع بر همین منوال خواهد بود و دولتی خودرای و “تجارت محور” تشکیل خواهد شد. اگر ترامپ برنده شود خدا به دادمان برسد. به نظرم باید پناه بگیرید. تنها تصور اینکه انگشتان این مرد در نزدیکی دکمه بمب اتمی خواهد بود مانند کابوس می ماند، اینطور نیست؟ اگر کلینتون برنده شود هم خبر بدی خواهد بود زیرا او در جهت منافع سرمایه آمریکایی حرکت خواهد کرد.»