خبر فوری

در حال خواندن:

اجرای اپرای باروک «ملکه پری» در وین


موزیک

اجرای اپرای باروک «ملکه پری» در وین

با همکاری

«تئاتر آن در وین» میزبان اجرایی از اپرای ملکه پری است.

اپرای ملکه پری، اثر هنری پرسل همزمان با مرگ آهنگساز بریتانیایی در اواخر قرن هفدهم میلادی ناپدید شد. این شاهکار دنیای موسیقی حدودا سیصد سال بعد در اواخر قرن بیستم دوباره پیدا شد. پرسل در این اثر سبک فرانسوی و ایتالیایی موسیقی را با هم ترکیب کرده است.

ملکه پری ها با ارکستر «له تلان لیریک» و به رهبری ارکستر کریستوف روسه اجرا شد.

لیبرتوی این اپرای سبک باروک با الهام از نمایشنامه «رویای شب نیمه تابستان» اثر شکسپیر نوشته شده است.

اپرای پرسل به ژانر «شبه اپرا»(Semi-Opera) تعلق دارد. این اثر ترکیبی است از صحنه های نمایشی که از «رویای شب نیمه تابستان» الهام گرفته شده و صحنه های آوازی که ربطی به نمایش روی صحنه ندارد. «نیم اپراها» با آواز و سخن گفتن و رقص به اجرا در می آید.

میزانس فریبنده این اثر، تماشاگر معاصر را به وجد می آورد.

ماریام کلمان، کارگردان فرانسوی-ایرانی اپرای ملکه پری ها توضیح می دهد که برای اینکه مخاطب مدرن از نمایشنامه ای بیش از حد طولانی یا نامنسجم کسل نشود، چه ترفنی زده است. اومی گوید: «“رؤیای شب نیمه تابستان” است نمایشنامه ای است که درون نمایشنامه اصلی رخ می دهد. ما به خود گفتیم که بُعد دیگری به اجرا اضافه کنیم و کسانی را نشان دهیم که مشغول تمرین “ملکه پری” هستند که خودش اپرایی است درباره نمایشنامه ای که درون خودش نمایشنامه دیگری دارد. بهانه ای است برای اینکه احساسات و عواطف مردان و زنانی را که خیلی خوب می شناسیم و روابط بین آنها و واقعیتشان را به نمایش بگذاریم و بر مخاطب هم تأثیر بگذاریم، حتی اگر دنیای نمایش و اپرا و تمرین اپرا برایش ناآشنا باشد.»

کریستف روسه، رهبر ارکستر فرانسوی این اجرا می گوید: «این موسیقی افسون و جاذبه زیادی دارد. به این دلیل ساده که از نظر موسیقی، هر آنچه را که در آن زمان در اروپا می گذشت، در خود جای داده است. یعنی نه تنها به وضوح سبک ایتالیایی را در آن می شنوید، بلکه چندین ويژگی موسیقی فرانسوی را هم پرسل به کار برده است؛ گروه کر، رقص و صمیمیت موسیقی. البته چند ویژگی سبک موسیقی انگلستان نیز در این اثر پرسل هست: موسیقی چندصدایی (پلی فونیک) و دیسونانس (واآوایی)هایی که پرسل در تنظیم ارکستر به کار می برد. ترانه های این اثر هنری هم یکی پس از دیگری، آکنده از حس صمیمیت و نزدیکی است.»

در زمان پرسل، دلقک بازی و نقاب بر چهره گذاشتن رواج داشت و این نکته در این اجرای خاص به شکلی موفق رعایت شده است.

روسه می افزاید: «با آنکه در این موسیقی ساز بادی ترومپت و ساز کوبه ای تیمپانی به صدا در می آیند، اما از نظر من، جالبترین ویژگی موسیقی پرسل عنصر عاطفی و احساسی آن است. من تلاش می کنم با این عناصر که کیفیت نادری دارند بر مخاطب تأثیر بگذارم. باید با این موسیقی دقیق بود، نمی شود با آن بی مبالات بود. باید مراقبت کرد که نوازنده و خواننده به شکنندگی این موسیقی توجه کنند و خرابش نکنند.»

مطالب بیشتر درباره:

مطالب منتخب

مطلب بعدی

موزیک

چایکوفسکی و پلاسیدو دومینگو در اپراخانه سلطنتی مسقط در عمان