وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

پایان روز اول نشست دوربان بدون همراهی کانادا و آمریکا

پایان روز اول نشست دوربان بدون همراهی کانادا و آمریکا
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

دومین روز نشست اعضای پیمان کیوتو، در شهر دوربان آفریقای جنوبی درحالی برگزار شد که کشورهای کانادا و آمریکا برای اجرای دور دوم تعهدات این توافقنامه و همکاری با صندوق آب وهوای سبز، به نتیجه نرسیدند.

پیتر کنت، وزیر محیط زیست کانادا در این نشست گفت: «منصفانه بگوییم که تاثیر گذار بوده‌ایم. اما برای کانادا پروتکل کیوتو یک راه حل نیست بلکه موافقت نامه‌ای است که در ‌‌نهایت کمتر از سی درصد و به اعتقاد برخی ۱۵ درصد و یا حتی کمتر از انتشار جهانی گازهای گلخانه ای جلوگیری خواهد کرد.»

همزمان با برگزاری این نشست گروهی از فعالان محیط زیست با برگزاری تظاهراتی نسبت به تغییرات جوی و تهدید کره زمین با افزایش مشکلات آب و هوایی هشدار دادند. تظاهرکنندگان می‌گویند، تغییرات اقلیمی زندگی تمام مردم کره زمین را تحت تاثیر قرار داده است.

بحران اقتصادی، نباید بهانه‌ای برای بی‌اعتنایی به موضوع آب و هوا باشد
 
 
در ارتباط با کنفراس سازمان ملل متحد در زمینه آب و هوا، یورونیوز با جو لاینن، رییس هیات نمایندگی پارلمان اروپا در این کنفرانس گفتگویی انجام داده که متن آن در ادامه آمده است.
 
یورونیو: آقای لانین دیروز شما شدیدا از چین و ایالات متحده آمریکا به عنوان بزرگ‌ترین موانع در مسیر توافق بر سر معاهده انتقاد کردید. امروز گزارش‌هایی حاکی از شروع حرکتهایی از سوی چین در دست است. در پرتوی پیشنهادهای اتحادیه اروپا، آیا شما پیشرفتهایی را شاهد هستید؟
 
جو لاینن:
برای کنفراسن سه گانه آب و هوا، اینکه چین و آمریکا توپ را در زمین یک دیگر می‌اندازند، کل روند را با مشکل روبرو ساخته است.
در حال حاضر به نظر می‌رسد که چین آماده تغییراتی است. اما باید بررسی کنیم که آیا چینی ها الزامات موجود در معاهده را فقط برای کشورهای پیشرفته می خواهند یا برای خود و قدرتهای نوظهور اقتصادی هم خواستار آن هستند. باید این نکته را درک کنیم که آن‌ها در پی چه هستند. علاوه براین، چین حرکتهایی را اغاز کرده است.
 
 
یورونیوز: چرا متقاعد کردن دو قدرت دیگر، یعنی ایالات متحده آمریکا و هند به عنوان دموکرات‌ترین کشورهای جهان در زمینه اهمیت توافق تا این حد دشوار است؟
 
 
جو لاینن:
بین ایالات متحده آمریکا و هند تفاوت زیادی وجود دارد. ایالات متحده آمریکا از وفور نعمت برخوردار است. شیوه زندگی آمریکایی شاید در بین بسیاری این هراس را ایجاد کند که در صورت رسیدن به توافق، چیزی را از دست خواهند داد.
در حالیکه در هند ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیون نفر تنها برای زنده ماندن درگیر مایحتاج اولیه هستند. دولت هند نگران است که توافق در زمینه آب و هوا و موضوعات اقلیمی به روند توسعه اقتصادی این کشور آسیب بزند. از اینرو، با دو رویکرد متفاوت روبرو هستیم. با این همه، هر دو کشور دموکراتیک نیاز به حمایت و پشتیبانی افکار عمومی مردم دارند. این چیزی است که هیچ یک از این دو کشور نمی‌توانند یا نمی‌خواهند به آن دست یابند.
 
یورونیوز:
اقتصاد جهانی در جریان یک بحران جدی‌ای که پایان آن مشخص نیست به حرکت خود ادامه می‌دهد. کشورهای بسیاری که باید به برنامه‌های ریاضتی تن دهند، باید هزینه‌هایشان را در موضوعات اقلیمی کاهش دهند. شما چه توصیه‌ای برای آن‌ها دارید. چطور می‌توان بین توسعه اقتصادی و حفاظت از آب و هوا و شرایط اقلیمی آشتی برقرار کرد؟
 
جو لاینن:
ما باید به مغایرت بین این دو پایان دهیم و شرایط برد یکسان برای هر دو را فراهم سازیم. در هر صورت، ما باید انرژی را ذخیره و از منابع موجود با تدبیر بیشتری استفاده کنیم. بنابراین، باید بحران موجود را به عنوان یک فرصت درنظر بگیریم و برنامه‌های توسعه و سرمایه گذاری در پروژه‌هایی مبتنی بر انرژی‌های کارآمد و کم کربن را در پیش گیریم، از جمله در بخش‌های ساخت و ساز، حمل و نقل، تولید و البته مصرف انرژی. این بحران نباید بهانه‌ای برای بی‌اعتنایی به حفاظت از شرایط اقلیمی و آب و هوایی باشد.
 
یورونیوز: کنفرانس آینده سازمان ملل متحده در زمینه آب و هوا در سال ۲۰۱۲ در قطر برگزار خواهد شد. پیش بینی شما چیست؟ تا آن زمان انتظار چه اقداماتی را می‌توان داشت؟ انتظار چه افت و خیزهایی را دارید؟
 
جو لاینن:
کشورهای صادرکننده نفت بنابر سنتشان با تاخیر و حتی بازدارنده عمل می‌کنند.
در این منطقه کشورهایی هستند که همکاری نمی‌کنند. اما قطر کشور مدرنی است و نمی‌خواهد میزبانی جام جهانی فوتبال و همینطور کنفرانس سازمان ملل در زمینه آب و هوا را از دست بدهد. به همین دلیل از نظر من این کشور حاشیه خلیج فارس می‌خواهد نشان دهد که توانسته عبور از گذشته به آینده را به خوبی مدیریت کند. می‌توان فقط امیدوار بود که این کنفرانس در این نقطه از جهان برگزار خواهد شد و حفاظت از وضعیت اقلیمی در سطح جهانی ادامه خواهد داشت.