وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

الکترون آزاد کوههای آلپ

الکترون آزاد کوههای آلپ
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

فابریس آندره یک مهندس و در عین حال مخترع است. در ارتفاع دو هزار متری در کوههای آلپ، کمی بالاتر از ایستگاه “آلپ دوئز” با او آشنا می شویم. ده سال پیش، او با یک ایده خاص، اینجا مستقر شد: “می خواستم یک ساختمان در وسط ناکجاآباد بسازم و ثابت کنم که می توانم از نظر انرژی خودکفا باشم. این خودکفایی، تنها به انرژی برق مربوط نیست، بلکه به شوفاژ، به محصولات باغچه، و اکنون به حمل و نقل هم مربوط است.”

فابریس یک دوچرخه، یا بهتر بگوییم یک سه چرخه جالبی را به ما نشان می دهد. او با سرعت زیاد، بیش از پنجاه کیلومتر در ساعت، یک مسیر کوهستانی را بالا می رود و برای طی حدود ۲۷۰ کیلومتر باتری دارد. او درباره باتری های این دوچرخه اینگونه توضیح می‌دهد: “این تکنولوژی از تکنولوژی تخلیه آهسته از یک باتری به باتری دیگر، بهره می برد، تا حداکثر خودکفایی را داشته باشد، و باز هم از وجود پدال کمک گرفته می شود.”

کلبه یا پناهگاه فابریس، پر از ایده و نکاتی است که امکان می دهد، فابریس به نحو کاملا خودکفا در این مکان زندگی کند. اصل رفاه و آسایش هم فراموش نشده است. فابریس می گوید: “باید بدانید که برای عایق بندی، بیست سانتیمتر ضخامت چوب، برابر است با دو متر پشم شیشه. سپس تراکم ساختمان هم مهم است. یعنی هر چه ساختمان قدیمیتر شود، بیشتر عایق خواهد شد. وزن آن باعث عایق بندی می شود.”

سپس فابریس در مورد توربین بادی که در نزدیک کلبه قرار گرفته توضیح می دهد: “این یک توربین بادی با فرم و سرعت متغیر و محور عمودی است. شتاب آن را می بینید… وقتی باد برمی گردد، توربین بالهای خود را کوچکتر می کند و هنگامی که وزش باد کم می شود، آنها را به طور کامل باز می کند. حالا این پره ها کاملا باز هستند… این توربین تقریبا غیر قابل تخریب است. هنگامی که بادهای تند می وزند، به طور خودکار به یک سیلندر تبدیل می شود.”

وقتی از تولید انرژی صحبت می کنیم، باید از آلودگی های آن هم صحبت کنیم. برای جلوگیری از آلودگی محیط زیست، فابریس به همه چیز فکر کرده است: “این کلبه به یک حوضچه ویژه پاکسازی از طریق گیاه مجهز است. تمام فاضلاب و آب های کثیف ساختمان اینجا جمع آوری می شوند. سپس پاکسازی شده و به طبیعت برمی گردند. یک جلبک خاص بنام “اِلودِآ” که از کانادا می آید، به این آب اکسیژن می رساند.”

کمی بالاتر از حوضچه، با یک آینه بزرگ روبرو می شویم. فابریس با افتخار می گوید: “این هم یک ردگیر خورشیدی است که در واقع یک آینه برای منعکس کردن نور خورشید است که به سمت شمال ساختمان هدایت شده است. به این ترتیب بدون استفاده از پارو، برف ذوب می شود. یعنی به کمک خورشید.”

و اگر، نه خورشید است و نه باد، فابریس راه حل دیگری دارد: استفاده از زباله. یک دیگ بخار قادر است همه چیز را بسوزاند، حتی پلاستیک، بدون ایجاد آلودگی برای محیط زیست، البته این دستگاه ویژه ای است.

فابریس در مورد این دیگ می‌افزاید: “هنگامی که از درجه حرارت ۱۶۰۰ سانتیگراد می گذرید، می توانید حتی اشیاء حساس، انواع پلاستیک و ترکیبهایی را که معمولا خیلی آلودگی ایجاد می کنند، بسادگی بسوزانید. چون درجه حرارت بالا، مولکول های خطرناک را از بین می برد.”

قبل از رسیدن گردشگران فصل زمستان، فابریس تحقیقات خود را در زمینه “انرژی آزاد “ روی میز سالن پخش کرده است. او دستگاه عجیبی را به ما نشان می دهد و درباره اش توضیح می دهد: “جریان برق از طریق هوا به این دو توپ می رسد. یکی از آنها به عنوان فرستنده و دیگری به عنوان گیرنده عمل می کند و متوجه می شویم که بین این دو، الکترون هایی که در هوا و در خلاء هستند، پمپاژ می شوند. بین زمین و بی نهایت، قطعا منابع بیشتری وجود دارد تا بین مرکز زمین تا پاهای ما. فعلا اطلاعات محدودی داریم.”

قبل از خداحافظی با فابریس، آخرین توضیحات او را از دست نمی دهیم: “حالا به “انرژی آزاد” توجه داریم. دیگر در بخش فرآیندهای تجدید پذیر نیستیم. در فرآیندهایی هستیم که هوش به ما اجازه می دهد تا در مقیاس کوچک، نیازهای خود را رفع کنیم. برای مثال برای دو کیلووات برق، هر روز هفته و بیست و چهار ساعته… اگر بتوانیم نیازهایمان را متعادل کنیم و اگر احتیاج به این برق نداشته باشیم، و بتوانیم به صورت موازی ذخیره سازی کنیم، خیلی از نیازهای این کلبه کاملا رفع می شوند.”