وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

سرنوشت دانشگاه های معتبر ایتالیایی در گرداب بحران اقتصادی

سرنوشت دانشگاه های معتبر ایتالیایی در گرداب بحران اقتصادی
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

جوانان ایتالیایی رغبت کمتری به دانشگاه نشان می دهند. تعداد دانشجویان 58 هزار کمتر از ده سال پیش است که 17 درصد کاهش را نشان می دهد. صرف نظر از دلایل آن، بعضی از دانشجویان معتقدند تحصیلات دانشگاهی فایده ای ندارد، اما برای بعضی، تحصیل در دانشگاه امر مقدسی است.

در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایتالیا و زیر فشار بحران اقتصادی که منجر به کاهش بودجه های آموزشی شده، گزارشگر یورونیوز از دو دانشگاه ممتاز کشور دیدار کرده. انتقادات و توصیه های استادان و دانشجویان برای دولت آینده ایتالیا، به تفصیل در برنامه “گزارشگر” آمده است.

دانشگاه پلی تکنیک میلان، یکی از دانشگاه های معتبر ایتالیا است. اریکا فارغ التحصیل 22 ساله رشته معماری، از دانشجویانی است که تحصیلات دانشگاهی را ضروری می داند. او که حالا در رشته مهندسی ثبت نام کرده، انتظاراتش را از دولت اینطور بیان می کند:“برای استخدام استاد سرمایه گذاری کنند و برای دانشجویان. هزینه دانشگاه تنها پرداخت پول شهریه نیست، امکانات، زمان و هزینه ای که خانواده می پردازد هم به حساب می آید.”

دولت ایتالیا برنامه ای برای افزایش بودجه دانشگاه ها ندارد، بلکه روند بر عکس است. از سال 2008 بودجه پایه ای دانشگاه ها پانزده درصد کاهش پید کرده ، این میزان در یک دوره پنج ساله برابر با 209 میلیون یورو است. از 68 دانشگاه دولتی ایتالیا، سی دانشگاه در آستانه ورشکستگی هستند. وزیر آموزش کشور هنگام تصویب بودجه سال 2013 دولت، برای دریافت 400 میلیون یوروی مورد نیاز التماس کرد، سرانجام 100 میلیون یورو دریافت کرد.

مدیر پلی تکنیک میلان، بزرگترین دانشگاه فنی ایتالیا می گوید:“بسیاری از این کاهش بودجه ها تاثیر منفی و غیر مولد دارند. ممکن است این اقدامات، برخی دانشگاه ها را به اقدامات صرفه جویانه و استفاده بهینه از بودجه سوق دهد، ولی اگر موسسات قبلا چنین اقداماتی را انجام داده باشند، این منجر به کاهش خدمات می شود. به عنوان مثال دانشجویان به سمت رفتن و مهمان شدن در دانشگاه های خارج تمایل پیدا می کنند، یا کلاس ها شلوغتر می شود. نسبت دانشجو به استاد در دانشگاه های ایتالیا در حال حاضر بیش از حد استاندارد است.

دانشجویان و فارغ التحصیلان ایتالیایی در جستجوی فرصت استخدام و استفاده از استعداد هایشان، به دانشگاه های خارج روی می آورند. تعداد زیاد فارغ التحصیلان، فرصت های کمتر و رابطه بازی آنها را ناامید کرده است.
پروفسور لوئیسا کولینا استاد پلی تکنیک میلان می گوید:“کار در دانشگاه تنها برای عده معدودی میسر است. کار جالبی است و برای استعداد های جوان جذاب. اما فرصت استخدام در این حوزه بسیار کم است و اخیرا هم محدود تر از قبل شده است.”

فرار مغزها از ایتالیا موضوع تازه ای نیست، مدتها است چنین روندی در جریان است. اما نکته جالب ارزیابی سرمایه بالقوه ای است که از این راه از ایتالیا خارج می شود: حدود یک میلیارد یورو در سال، این سرمایه ای است که با ثبت اختراعات و نوآوری های پژوهشگران ایتالیایی در خارج ازمرزها به ثبت رسیده و در دو دهه آینده چهار برابر خواهد شد.

بودجه پژوهشی سال گذشته ایتالیا 19 میلیون یورو بود، در حالیکه این بودجه بین سالهای 2008 تا 2011 پنجاه میلیون یورو بوده است. آمار فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی ایتالیا در میان 36 کشور، مقام 34 را دارد. کمتر از یک پنجم گروه سنی سی سال، تحصیلات کارشناسی دارند، این میزان در سایر کشورهای اروپایی یک سوم است.

مدرسی در دانشگاه مستلزم فدا کردن سالهای بسیار در ازای درآمد بسیار کم است. ماسیمو آیرا جامعه شناس 46 ساله، تنها هشت سال پیش و پس از سال ها تحصیل پست تمام وقت پژوهشگر در دانشگاه “پاویا” در نزدیکی میلان را بدست آورد. او می گوید:“احساس عمومی این است که درس خواندن ارزشی ندارد، تحصیلات و فرهنگ فایده ای ندارد. یکی از وزیران اخیرا کاهش بودجه های آموزشی را توجیه می کرد، با کلماتی تقریبا شبیه این گفته بود:“خوب، فرهنگ نان شب مردم نیست.” این استاد دانشگاه درباره تاثیرگذاری وزیر آموزش و پژوهش اضافه می کند:“این وزرات در ده سال گذشته هیچ اقدامی انجام نداده است، چرا که در نهایت همه چیز تحت کنترل وزارت اقتصاد است.”

دو سال پیش، با کاهش بودجه ها و بموجب یک قانون، تعداد رشته های دانشگاهی، دانشکده ها و بودجه وام دانشجویی را کاهش یافت. مخالفان این اقدامات معتقدند رفاه اقتصادی ایتالیا در گرو آموزش عالی است، استدلال منطقی که شاید در دوران بحران اقتصادی طرفدار نداشته باشد. اما منتقدان و دلسوزان نگرانند مبادا موسسات آموزشی ممتاز و معتبر که قدمت برخی از آنها به قرنها می رسد، از گردونه خارج شوند.