وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

تمایل بارتولی به پست وزارت ورزش و جوانان فرانسه

تمایل بارتولی به پست وزارت ورزش و جوانان فرانسه
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

ماریون بارتولی، تنیس باز مشهور فرانسوی و زن شماره هفت تنیس دنیا، تابستان گذشته و درست چند هفته پس از قهرمانی در رقابتهای ویمبلدون، در سن بیست و هشت سالگی از دنیای حرفه ای تنیس خداحافظی کرد.

سلیمان یاسینی خبرنگار یورونیوز با قهرمان فرانسوی درباره مسائل گوناگونی از جمله این تصمیم، گفتگویی انجام داده است.

یورونیوز: ماریون بارتلی سلام. به یورونیوز خوش آمدید.

ماریون بارتلی: «متقابلا متشکرم.»

یورونیوز: حالا که اعلام بازنشستگی کرده اید، زندگی شما چگونه می گذرد؟

ماریون بارتلی: «خوب خوب. متشکرم. کارها و پروژه های زیادی دارم که بزودی اعلام خواهند شد. روزهای پرمشغله ای را پیش رو دارم ولی خوشحالم برای اینکه کارهایی را انجام می دهم که جالبند و دوستشان دارم. در حال حاضر زندگی خیلی خوبی دارم.»

یورونیوز: بعد از پیروزی قاطعانه در ویمبلدون چه احساسی بشما دست داد؟

ماریون بارتلی: «احساس یک پایان طلایی. اینکه هر آرزویی داشتم را توانستم برآورده کنم. رویای دوران کودکی ام که همیشه آرزو داشتم این جام را بالای سر ببرم. و این رویای من رنگ حقیقت بخود گرفت و این واقعا یک هدیه استثنایی بود.»

یورونیوز: شما شیوه بازی منحصر بفرد و غیر معمولی ای هم داشتید، اینکه راکت را با دو دست می گرفتید که البته قبلا هم مونیکا سِلِز این طوری بازی می کرد.

ماریون بارتلی: «چیزی کسل کننده تر از این نیست که مثل فرد بغل دستی خود باشید. درست است که من کمی متفاوت بازی می کردم و استایل خودم را داشتم ولی فکر می کنم این شیوه برای افراد دیگری جالب شد. خیلی ها در سراسر دنیا از این شیوه بازی استقبال کردند در کنار این حقیقت که باید برای موفقیت از صفر شروع کرد و با تمرین کردن مداوم، به قله رسید و اینکه اگر آدم بخواهد می تواند رویاهای خود را عملی کند و غیر ممکن، وجود ندارد. این ویژگی من، خیلی ها را تحت تاثیر قرار داد.»

یورونیوز: به مسئله بازنشستگی شما برگزدیم. دلیلش مصدومیت بود یا علت دیگری داشت؟

ماریون بارتولی: «نه، واقعا فقط مصدومیت بود. از اول سال درد زیادی داشتم که حتی در جریان مسابقات ویمبلدون هم ادامه داشت. زمان بیشتری را در فیزیوتوراپی می گذراندم تا درتمرین… بعد وضعیت طوری شده بود که بدنم قدرت بازی کردن بیش از 45، 50 دقیقه، بدون تحمل درد شدید را نداشت.»

یورونیوز: اینکه مربی شما برای مدتی طولانی ، پدرتان بوده را باید یک نکته تقویتی و کمکی دانست یا نه، یک فشار مضاعف؟

ماریون بارتولی: «نه این، نه آن. پدرم بهترین فردی بود که می توانست مرا تا این سطح بالا بیاورد. برای پیروز شدن در ویمبلدون ترکیب مربیان را کمی تغییر دادم ولی پدرم همچنان به
عنوان پدر، برای حمایت کردن از من حضور داشت و واقعا لحظه و شادی بزرگی بود که توانستم با او و کادر جدید تقسیم کنم. به جرات 95 درصد موفقیت من مدیون تلاشهای اوست و همیشه در لحظات مهم زندگی من حضور موثری داشته است.»

یورونیوز: با چه حریفانی دوست داشتید بازی کنید؟

ماریون ارتولی: « همه. البته سرنا ویلیامز بیشتر، ولی در کل بازی با همه برایم مهم بود. خیلی خوش شانس بودم که توانستم با چند نسل تنیس بازان روبرو شوم از لیندسی داوِن پورت و جنیفرکاپریاتی گرفته تا سرنا ویلیامز، اَمیلی، جوستین و کیم. همه آنها در بهتر شدن کیفیت بازی من بنوعی نقش داشته اند و لحظات مسابقه با آنها هم، واقعا برایم لحظاتی ویژه بودند.»

یورونیوز: یک جایی خواندم که شما برای تقبل پست وزارت جوانان و ورزش ابراز تمایل کرده اید. آیا این موضوع حقیقت دارد؟

ماریون بارتولی: «خوب وزیر شدن پست بسیار مهمی است و اگر به من پیشنهاد کنند، قبول خواهم کرد. ولی این طورهم نیست که هر روز صبح که از خواب بلند می شوم به این پست فکر کنم.»

یورونیوز: به هر روی برایتان آرزوی موفقیت داریم و از گفتگویتان با یورونیوز متشکریم.

ماریون بارتولی: «من هم متشکرم.»