خبر فوری

خبر فوری

تغییرات آب و هوا، آیا نشست ورشو راهکارهای جدیدی خواهد داشت؟

 Comments
در حال خواندن:

تغییرات آب و هوا، آیا نشست ورشو راهکارهای جدیدی خواهد داشت؟

تغییرات آب و هوا، آیا نشست ورشو راهکارهای جدیدی خواهد داشت؟
اندازه متن Aa Aa

نشست کنوانسیون تغییرات آب و هوای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۳، در حالی برگزار می شود که فعالان محیط زیست، با اعتراض به سیاست های کشورهای شرکت کننده، این اجلاس را نیز همچون نشست های پیشین بی فایده می دانند.

این نشست که در شهر ورشو و با مشارکت بیش از ۱۹۰ کشور جهان برگزار می شود، به منظور گفتگوها و آماده سازی پیش نویس سند پروتکل جدیدی برای اجلاس ۲۰۱۵ است که قرار است در پاریس برگزار شود. ضمن آنکه اجرای توافق های صورت گرفته در نشست دوربان از دیگر موضوعات مورد گفتگو است.

این پروتکل به دنبال دستیابی به یک توافق بین المللی برای کاستن از گازهای گلخانه ای و همچنین تدوين پيش نويس سند پروتکل جدید است.

پاسکال گیرو، یکی از مسوولان سازمان غیردولتیCare، با اظهار امیدواری برای رسیدن به این توافق می گوید: “امیدواریم که تمامی کشورها به پای میز گفتگو بیایند و با صداقت، یک توافق را تا سال ۲۰۱۵ عملی کنند.”

فعالان محیط زیست می گویند تصمیمات گرفته شده در این نشست ها، برای کاستن از آلودگی هوا کفایت نمی کند.

برطبق برآوردها، چنانچه از روند رو به رشد گرمایش زمین کاسته نشود، دمای زمین در سال ۲۱۰۰ به ۵ درجه بالای صفر خواهد رسید.

افزایش گازهای گلخانه ای، عامل اصلی گرمایش زمین است و در حال حاضر، میزان گازهای گلخانه ای، ۵۰ گیگاتن محاسبه می شود. این میزان باید تا سال ۲۰۲۰، به ۴۴ گیگاتن کاهش یابد.

فعالان محیط زیست می گویند با وجود تمامی توافق های صورت گرفته در نشست های پیشین، کشورها به تعهدات خود در زمینۀ کاهش گازهای گلخانه ای عمل نکرده اند.

استفادۀ روز افزون از سوخت های فسیلی، عامل اصلی آلودگی هواست و پیش بینی می شود که تا سال ۲۰۲۰ تبدیل به اصلی منبع انرژی اقتصاد جهانی تبدیل شود. منتقدان می گویند، کشورهای بزرگ مانند چین یا آمریکا حاضر نخواهند شد از انرژی ارزان به منظور اجرای پیمان کیوتو و کاستن از گازهای گلخانه ای دست بردارند.

پیمان کیوتو که تحت نظر سازمان ملل شکل گرفت، در سال ۱۹۹۷ تصویب شد و امروزه تقریبا تمامی کشورها آن را امضا کرده اند. این پیمان کشورهای جهان را ملزم می کرد میزان انتشار گازهای گلخانه ای خود را ۵٪ کاهش دهند. در آن توافق، سهم کشورهای صنعتی و بزرگ برای تلاش به منظور کاهش از این آلودگی ها بیشتر در نظر گرفته شده بود.

در نشست وروشو علاوه بر صنعتی بودن یک کشور، به مواردی مانند میزان جمعیت و نقش آنها در آلودگی هوا نیز توجه شده است. کشوری مانند چین که در حال حاضر در صدر لیست کشورهای آلوده کننده است، تقریبا ۲۳ درصد گاز گلخانه ای تولید می کند.

آمریکا، اتحادیۀ اروپا و روسیه از دیگر کشورهایی هستند که در افزایش گازهای گلخانه ای نقش بسزایی دارند.

با اینحال، این کشورها کمتر به پیمان کیوتو وفادار بوده اند. بعنوان مثال، آمریکا با وجود آنکه این پیمان را امضا کرده، آن را تصویب نکرده است و همین امر، انتقاد کشورهای در حال توسعه را در پی داشته است.

ضمن آنکه، میزان و نحوۀ ارائۀ کمک های مالی به کشورهای فقیرتر به منظور رویارویی با خسارات ناشی از تغییرات آب و هوا از دیگر مسائل مورد بحث در این اجلاس است.

در کنفرانس کپنهاک، ۱۰۰ میلیارد دلار برای کمک به کشورهای فقیر تصویب شد اما با گذشت نزدیک به ۴ سال، هنوز این کمک ها به کشورهای در حال توسعه پرداخت نشده است.

فعالان محیط زیست می گویند اجلاس کنونی نیز که قرار است به مدت ۱۲ روز برگزار شود، برای رسیدن به اهداف پیمان کیوتو و نجات زمین ناکافی خواهد بود.