وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

شیلی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری

 نظرها
شیلی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

گزارش تفصیلی

برای اولین بار مردم شیلی به طور داوطلبانه و بدون رای اجباری، رئیس جمهوری خود را انتخاب می کنند. ۹ کاندیدا در این انتخابات شرکت دارند و اکثر آنها طرحی را برای اصلاح قانون اساسی دوران پینوشه و کنار نهادن الگوی اقتصادی محافظه کارانه ای که عامل نابرابری هاست، دنبال می کنند.

میشله باچله و اولین ماتای دو نامزد زن در بین ۹ کاندیدا هستند که طرح های کاملا متقابل را پیشنهاد می کنند. میشله دختر ژنرال آلبرتو باچله و وفادار به سالوادور آلنده و الوین دختر ژنرال فرناندو ماتای عضو نظامیان کودتاگر علیه آلنده بود.

این دو کاندیدا از نوجوانی دوست هم و خانواده های آنها بسیار نزدیک به هم بودند. میشله در سن ۶۲ سالگی و با پشتیبانی ائتلافی از چپ میانه در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد و در سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ رئیس جمهوری شیلی بود. او خواهان اصلاح قانون اساسی، قوانین مالیاتی و نظام آموزشی از کودکستان تا دانشگاه است.

میشله باچله می گوید: “نیاز به اصلاحاتی داریم که کیفیت آموزش عمومی رایگان و غیر انتفاعی را بیمه کند زیرا آموزش همگانی یک حق است و نه یک کالا.”

اولین ماتای ۵۹ ساله، مهندس و پیانیست و کاندیدای جناح راست میانه است که مخالف اقتصاد نئولیبرال شیلی نیست. او می گوید: “می خواهم خلاصه کنم، طرح ما شبیه برنامه آنگلا مرکل در آلمان است، برنامه ای که در انتخابات اخیر آلمان مطرح کرد.”

اولین ماتای که در دولت کنونی سباستین پینرا وزیر کار است، به نظر می رسد علاقه ای به تغییر قانون اساسی ندارد. برنامه او ادامه سیاست های اقتصادی پینرا است که محبوب شرکت های بزرگ است.

برنامه اولین ماتای، رشد اقتصادی تا شش درصد را هدف خود قرار داده است. رشد اقتصادی شیلی در حال حاضر نزدیک به چهار درصد است و نرخ بیکاری طبق آماررسمی پایین است، اما نارضایتی اجتماعی وسیعی را دامن زده است.

آندرآس فیلباوم، رئیس فدراسیون دانشجویان دانشگاه های شیلی می گوید، به دوره ای رسیده ایم که شرایط زندگی مردم عادی برجسته شده است: “چهار سال قبل، سخن گفتن از آموزش رایگان دیوانگی بود، اما اکنون به عنوان یک ضرورت دیده می شود. ما به این ایده عادت کرده بودیم که صنایع خصوصی موثرترین راه و سود حاصل از آن موتور همه فعالیت هاست و نیز اینکه دولت باید نقش درجه دوم را داشته باشد، اما پس از سالها تجربه متوجه شده ایم که اینگونه اقتصاد در بعضی مناطق بیفایده است.”

تظاهرات دانشجویان در دوران پینرا، به گروه های اجتماعی دیگر نیز کشیده شد و سانتیاگو شاهد بیان نارضایتی عمیق آنها بود. اکنون رای دادن داوطلبانه است و می توان در انتخابات شرکت نکرد. شاید این انتخابات بتواند فرصت های بیشتری را در اختیار شیلی قرار دهد.