خبر فوری

خبر فوری

احتمال خشکی کامل دریاچه ارومیه طی دو سال آینده

احتمال خشکی کامل دریاچه ارومیه طی دو سال آینده
اندازه متن Aa Aa

طی یک دهه گذشته، بیش از ۸۰ درصد از آب دریاچه ارومیه که یکی از بزرگترین دریاچه های آب شور زمین است، خشک شده است. فاجعه ای زیست محیطی که ابراز نگرانی ها و اعتراضات وسیع زیست محیطی و مدنی در ایران را به دنبال داشته است.

عمده علل بروز این مشکل، استفاده از آب دریاچه برای آبیاری زمین های کشاورزی اطراف، ساخت ۵۷ سد بر روی رودخانه های تامین کننده آب این دریاچه، تصویب توسعه زمین های کشاورزی در این مناطق از ۱۱۰ هزار هکتار به ۴۵۰ هزار هکتار، چرای دام ها در مراتع اطراف به میزان دو و نیم برابر بیشتر از حد معمول، و حفر یک هزار حلقه چاه در این منطقه است.

اما اکنون کشتی ها در گل و لای زنگ زده اند و بر اساس آمار دفتر محیط زیست محلی، تنها ۵ درصد از آب این دریاچه باقی مانده است. کارشناسان هشدار می دهند که نمک خشک شده این دریاچه می تواند زمین های کشاورزی اطراف دریاچه را آلوده ساخته و زندگی سه میلیون نفر از مردم ساکن در این منطقه را نابود سازد.

یحیی بلوری، یک راننده تاکسی محلی می گوید: «در گذشته و زمانیکه دریاچه زنده بود چشم انداز بسیار زیبایی داشت و گردشگران زیادی به اینجا می آمدند. حیات وحش دریاچه و پرواز پرندگان مهاجر نمای شگفت انگیزی به این مکان داده بود.»

بیم آن می رود این دریاچه که در گذشته یکی از مکانهای مهم گردشگری و یکی از استراحتگاههای اصلی پرندگان مهاجر از جمله فلامینگوها و پلیکان ها بوده، در عرض دو سال بطور کامل ناپدید شود. پوششی از نمک صخره ها را پوشانده است.

آقای آسوده و خانم آغاداشی دو نفر از ساکنان محلی نیز می گویند: «ما امروز خیلی ناراحت هستیم که دریاچه را اینگونه می بینیم. چند سال پیش که به این منطقه آمده بودیم بهتر بود. اما امسال خیلی ناراحت شدیم….. شب وقتی از اینجا می گذشتیم انعکاس نور آفتاب در آب را می دیدیم. اما الآن تمام دریاچه تبدیل به نمکزار شده است.»

در حالی که طی سالهای گذشته، با فعالان طرفدار نجات دریاچه ارومیه برخورد قهری نیز شده بود، دولت جدید وعده کرده است که بطور جدی به این معضل بپردازد و تعدادی از وزیران ذیربط مامور پیگیری وضعیت دریاچه شده اند.

پنج دانشگاه در ایران در حال حاضر مشغول یافتن راه حلی برای این مشکل هستند. بالا بردن آگاهی عمومی، تشویق کشاورزان به کنار گذاشتن شیوه های آبیاری غیراصولی و ترک استفاده از آب منابع تغذیه کننده دریاچه و رشد محصولات کشاورزی که به آب کمتری احتیاج دارند، بخشی از برنامه های دولت برای کنترل این فاجعه است.