وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

بررسی علل و پیامدهای اعتصابهای گسترده در فرانسه

 نظرها
بررسی علل و پیامدهای اعتصابهای گسترده در فرانسه
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

یک روز دیگرِ اعتصاب در فرانسه، نهمین روز رویارویی مردم با دولت بر سر قانون تازه کار هم به پایان رسید.

جنبش مردم به هیچ وجه تضعیف نشده، در واقع حل کردن مشکل سخت تر شده است. اتحادیه های کارگری تصمیم گرفته اند، تا پس گرفته شدن قانون دست از کار نکشند. پیامدهای این ماجرا و راه حلهای آن کدامند؟ سوالی که تا دقایقی دیگر از مهمانمان خواهیم پرسید، اما پیش از آن ببینیم رهبر سندیکاهای کارگری در اینباره چه می گوید.

اتحادیه ها در فرانسه؛ نه چندان بزرگ اما مردمی

اگرچه اولین بار نیست و قطعا آخرین بار نیز نخواهد بود اما شرایط اجتماعی و اعتراض هایی که طی هفته های گذشته در فرانسه برقرار است، طی دهه های اخیر در این کشور بی سابقه به شمار می رود. فرانسوی ها در اعتراض به تصمیم دولت برای اصلاح قانون کار در خیابان ها هستند و اعتصاب های سراسری روز به روز بخش های بیشتری را در بر می گیرد.

در جریان برگزاری اعتصاب ها در چند هفته اخیر، نام فیلیپ مارتینز، دبیرکل اتحادیه بزرگ کارگری فرانسه (س ژ ت) بیش از همه بر سر زبان ها است. او که ۵۵ سال دارد ۱۵ ماه پیش به عنوان دبیرکل این اتحادیه برگزیده شد. آقای مارتینز تا پیش از این چهره ای چندان شناخته شده نبود اما اکنون رهبری جریان اعتراضی علیه دولت فرانسه را بر عهده گرفته است.

او می گوید: « زمانی که اختلاف نظرها درباره پروژه بسیار است و زمانی این لایحه از سوی جمع کثیری رد شده باید مذاکره را از صفر آغاز کرد و این راه درستی است که دولت باید در پیش گیرد. در واقع توپ در زمین دولت است و هر زمانیکه به ما بگویند که این پروژه را از نو بررسی می کنند، اعتصاب ها نیز تمام می شود. این را تضمین می کنم.»

اتحادیه ها در فرانسه بر خلاف دیگر کشورها چندان بخش وسبعی از جامعه را در بر نمی گیرند اما توانایی همراه کردن گروه های مختلف مردمی و برپایی اعتصاب های سراسری را دارند.
اتحادیه ها در فرانسه همچنین نقشی کلیدی در حیات اقتصادی کشور از جمله در بخش هایی چون حمل و نقل، انرژی و نیز جاده سازی دارند و می توانند موانع و مشکلات جدی در این بخش ها ایجاد کنند.

اتحادیه بزرگ کارگری فرانسه (س ژت)، ۶۸۸ هزار عضو دارد که تعداد اعضای آن از یک حزب سیاسی بیشتر است. اما این تعداد تنها ۲.۶ درصد از جمعیت حقوق بگیران فرانسه را در بر می گیرد. در فرانسه به طور کلی تنها ۸ درصد از جمعیت شاغل در اتحادیه ها فعال هستند این در حالیست که این رقم در بلژیک ۵۵ درصد و در ایسلند ۸۲ درصد است.

ژان مری پرنو، تحلیلگر و متخصص در زمینه اتحادیه ها در فرانسه و اتحادیه اروپا می گوید: «راه اندازی یک تجمع همچون کاری که فیلیپ مارتینز انجام داد کاملا موفق بوده است. بعد از این باید دید او چگونه می تواند این گروه بزرگی را که با او همراه شده اند، متوقف کند و آنها را چگونه هدایت خواهد کرد.»

نتیجه اعتصاب ها هرچه باشد، مارتینز تاکنون موفق شده گروه های گسترده مردمی را در اعتراض به تصمیم فرانسوا اولاند، رئیس جمهوری فرانسه در زمینه اصلاح قانون کار با خود همراه کند. اتحادیه بزرگ کارگری فرانسه همچنین هشدار داده که در صورت عدم عقب نشینی دولت، اعتصاب های گسترده تری را در اعتراض به اصلاح قوانین کار در فرانسه برگزار خواهد کرد.

گفتگو با یک اقتصاددان فرانسوی درباره اعتصابهای اخیر

یورونیوز: «هانری استردینیاک» اقتصاددان، مهمان گفتگوی ما است. خوش آمدید، شما به گروه «اقتصاددانان نگران» تعلق دارید. بگویید که سرنوشت این زورآزمایی را چطور می بینید؟

هانری استردینیاک: گفتنش خیلی سخت است. حالت ایده آل این است که دولت موضع خودش را بازبینی کند، و از نو با مجموعه سندیکاها مذاکره کند. اصلاحاتِ قانون کار در درجه اول به سندیکاها مربوط می شود، خطرِ کار اینجاست که دولت سرسختی کند و قانون را بدون بحث روانه مجلس کند.

یورونیوز: بحث اصلی بر سرِ بندِ معروف به تبصره ۲ این قانون و معکوس کردنِ معیارهاست. می توانید به ما بگویید چرا این بند اینقدر مهم است؟

هانری استردینیاک: مذاکره در سطحِ شرکتها می تواند مستقل از آنچه در سطح زیر مجموعه ها و سطح ملی می گذرد صورت بگیرد بنابرین برخی از سندیکاها و کارمندان وحشتزده اند که شرکتها از این قوانین برای فشار آوردن به کارکنان استفاده کنند. مثلا شرکتی می گوید من نیاز دارم قدرت رقابتم را افزایش بدهم و باید منعطفتر باشم، پس حقوق ها را کاهش می دهم و ساعت کار را هم بیشتر می کنم، و یا حتی قراردادهای کاری را بدون مشورت با سندیکاها تنظیم می کنم.

یورونیوز: یکی از فرضها درباره این اصلاحات این است که پیچیده شدن قانون کار به کم شدن استخدام و افزایش بیکاری در فرانسه بیانجامد، آیا چنین است؟

هانری استردینیاک: روشن است که قانون کارِ فعلی خیلی پیچیده است، بسیاری از مقرراتِ آن هم منقضی شده اند، پس بی شک می باید ساده تر می شد و باید درباره این ساده کردن مذاکره می شد، مشکل این است که کار به این شکل پیش نرفته است. دولت متنی را تحمیل کرده که بیشتر پاسخگوی انتظارات کارفرماها است. وانگهی، موضوع این است که انجام توافقهای کاری در سطح شرکتها، بیش از آنکه کار را ساده کند آن را پیچیده می کند، چراکه به تعداد شرکتها، توافق در کار خواهد بود.

یورونیوز: آیا چنین اصلاحاتی در دیگر کشورهای اروپایی ثمر بخش بوده است؟

هانری استردینیاک: بحث مهمی است. برخی می گویند که باید از اسپانیا و ایتالیا که اصلاحات مهمی در قانون کار ایجاد کرده اند یاد گرفت، اما باید گفت که این اصلاحات در کشورهایی انجام شده که آمار بیکاری بسیار بالایی دارند و بنابراین چشم انداز چندان جالبی ندارد. در بریتانیا هم البته، قانون کار انعطاف پذیرتر است اما فقر در میانِ کارکنان هم بسیار بیشتر دیده می شود. پیدا کردن الگوی آرمانی چندان راحت نیست.

یورونیوز: آیا سیاستهای ریاضتیِ برآمده از پیمانِ ثباتِ پولیِ اروپا، به معنی مرگ خدمات اجتماعی در فرانسه اند؟

هانری استردینیاک: بله، به همین سو می رویم، یعنی سیاستمداران دست راستی و کارفرماها باور دارند که با در نظر گرفتنِ محدودیتهای جهانی شدن، و ساختارهای اروپایی، فرانسه باید کم کم وارد این بازی بشود، یعنی باید از مراقبتهای اجتماعی مان کم کنیم تا برخی کشورهای دیگر را راضی کنیم. فرانسه باید بین نیروهای سندیکاییِ اروپا متحدانی پیدا کند تا در برابر ویرانی مُدل اقتصاد اروپایی مقاومت کند.