وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

چرا جوانان به صفوف پیکارجویان افراطی می پیوندند؟

چرا جوانان به صفوف پیکارجویان افراطی می پیوندند؟
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

چه عواملی مسیر پیوستن جوانان به گروه های پیکارجوی افراطی را هموار می کند؟ آیا دولتها می توانند روند جذب نیرو به این گروهها را متوقف کنند و نقش کشورهای درگیر چیست؟ در چهارمین «نشست جهانی گفتگو میان فرهنگها» (Forum on Intercultural Dialogue) که در باکو برگزار شد مقامها و هیت های بلندپایه بین المللی گرد هم آمدند تا به این پرسشها پاسخ دهند.

در نشست امسال به میزبانی جمهوری آذربایجان و نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد، نمایندگان پنجاه نهاد شرکت کردند. بحثهای اصلی این گردهمایی به مبارزه با افراط گرایی اختصاص داشت. کارشناسان سازمان ملل متحد می گویند اقدامات دولتها برای افزایش کنترل مرزی، در کاهش حرکت نیروها بسوی مناطق درگیری و نواحی تحت کنترل دولت اسلامی تاثیر داشته است. با این حال روند پیوستن نیرو به گروههای تروریستی ادامه دارد. بنا به آمار، از شروع جنگ داخلی در سوریه حدود سی هزار نفر از صد کشور به صفوف گروه دولت اسلامی پیوسته اند. روشهای جذب نیرو در کشورهای مختلف متفاوت بوده است.

الکساندر زوئف، معاون دبیر کل سازمان ملل متحد در امور حاکمیت قانون و نهادهای امنیتی می گوید: «به نظر می رسد اینترنت اصلی ترین شیوه جذب نیرو و پیوستن به این گروه ها بوده است. با این حال برخی تحقیقات ما نشان می دهد که وضعیت خانوادگی، فرهنگی و همچنین اجتماعی در جوامع مختلف در جذب نیرو نقش بسیار مهمی داشته است.»

به گفته شرکت کنندگان این گردهمایی، مذهب تنها عامل افراط گرایی نیست. زنان که ده درصد پیکارجویان خارجی را تشکیل می دهند گاه پس از حملات اسلام هراسانه و تحقیرهای اجتماعی در کشورهای غیرمسلمان یا غربی به این گروه ها ملحق می شوند. ولی در بیشتر موارد بدنبال همسر، برادر و یا پدر خود را در صفوف این گروها پیدا می کنند. محمد صامح عمر، عضو دائمی هیت مصر در یونسکو، نهاد فرهنگی سازمان ملل متحد می گوید: «آنها وقتی متوجه واقعیت می شوند که دیگر راهی برای بازگشت برایشان وجود ندارد. این در حالی است که در این گروهها با آنها بسیار بدرفتاری می شود. امیدواریم با این نشستها و پوشش رسانه ای آن بتوانیم زنان را نسبت به دشمن نامرئی آگاه کرده و به آنها هشدار بدهیم.»

جوانان به حاشیه رانده شده و یا آسیب دیده از محرومیت های اجتماعی ممکن است برای کسب هویت گروهی و اعتبار اجتماعی به این گروه ها بپیوندند. بعضی از آنها بیکار و صرفا در جستجوی منبعی برای تامین زندگیشان هستند. به گفته دانیلا دا هین، مدیر یک سازمان مردم نهاد از کشور بورکینافاسو این وضعیت در آفریقا متدوال است. او می گوید: «در کشورهای بسیار فقیر آفریقا، مانند کشور من خیلی ها به مدرسه نمی روند. گروهای افراطی از میان این عده یا کسانیکه که درس را نیمه رها می کنند نیرو می گیرند. عده دیگری با وجود تحصیلات بیکار هستند. بدون کار چکار باید بکنند؟»

به همین دلیل شرکت کنندگان در این نشست بر اهمیت آموزش تاکید ویژه ای دارند. آنها اضافه می کنند که شناخت و همچین برطرف کردن کمبودها در نظام آموزشی کشورهای منبع تامین نیرو برای گروه های افراطی، به همین اندازه مهم ست. فاریز اسلامزاده، از مسئولان دانشگاهی جمهوری آذربایجان در این زمینه می گوید: «یکی از اشکالات دانشگاههای ما این است که هنوز نمی توانیم به دانشجویان و جوانان قدرت تشخیص بین خیر و شر را آموزش دهیم. بسیاری از اوقات می بینیم که آنها به حدی شستوی مغزی شده اند که عمیقا معتقدند ایدئولوژی افراطی و منفی آنها پیام مثبت و ایده درستی دارد و برای این ایده ها آماده کشتن هستند.»

شرکت کنندگان این نشسست نتیجه گیری کردند که آموزش به تنهایی، نمی توانند مانع افراط گرایی بین جوانان شود. ولی دست کم می تواند بنیانی برای آزاد اندیشی فراهم کند. اشتغال و همزیستی مسالمت آمیز با مهاجران در کشورهای غربی از جمله شیوه های پشیگیرانه موثر برای مبارزه با پیوستن جوانان به صفوف گروهای افراطی و در نهایت افتادن آنها در شبکه گروهای تروریستی است.