وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

اختلاف در استراتژی دفاعی لهستان

 نظرها
اختلاف در استراتژی دفاعی لهستان
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

الحاق کریمه به روسیه، باعث نگرانی همسایه غربی اوکراین، یعنی لهستان شده است. دولت دست راستی لهستان دست به راه اندازی نیروهای دفاعی منطقه ای زده است. قرار است تا سال ۲۰۲۳ میلادی این نیروهای شبه نظامی ۵۳ هزار عضو داشته باشند که کمی بیشتر از نصف تعداد پرسنل نیروهای مسلح لهستان است. دولت لهستان امید زیادی به نیروهای شبه نظامی بسته است. این تمایل برای دموکراسی لهستان و وضعیت دفاعی لهستانی به چه معناست؟

میخائل لهستانی ۱۸ سال سن دارد و بعنوان داوطلب در آتش نشانی محلی کار می کند. او همچنین عضو یک گروه شبه نظامی موسوم به «تیراندازان» است. در شهری کوچک در ۸۰ کیلومتری پایتخت لهستان هستیم. الحاق کریمه به روسیه، باعث نگرانی همسایه غربی اوکراین یعنی لهستان شده است. دهها هزار نفر از مردان و زنان ورزشکار (ورزیده) لهستانی به واحدهای دفاعی پیوسته اند. تعداد این افراد در حال افزایش است. میخائل یکی از این افراد است.

«دسترسی به اسلحه در لهستان باید ساده تر شود»

گروه شبه نظامی «تیراندازان» برای آموزش از اسلحه های مصنوعی و غیرواقعی استفاده می کنند. اما میخائل و پدرش اسلحه واقعی نیز دارند که در محلی امن در زیرزمین از آن نگهداری می کنند.

Filming Polish paramilitary group SJS Strzelec - Part 3

میخائل می گوید ۲۰۰۰ زلوتی ِ لهستان، حدودا ۵۰۰ یورو برای تمام این تجهیزات هزینه پرداخته است و در بین تمام تجهیزات به جلیقه ضد گلوله که از نیروی دریایی آمریکا بیشتر از همه افتخار می کند.

او می گوید خرید و داشتن اسلحه در لهستان هم باید مانند ایالات متحده آمریکا ساده باشد. میخائل می افزاید: «به نظرم در لهستان باید دسترسی به اسلحه ساده تر شود چون کشور ما از سمت مرزهای شرقی و کشورهای جهان سوم تهدید می شود. در باره تمرین تیراندازی هم فکر می کنم همه باید به محدوده تیراندازی بسادگی دسترسی داشته باشند. باید در همه شهرها محدوده ای مخصوص تمرین تیراندازی وجود داشته باشد تا همه آمادگی لازم را داشته باشند.»

شکل گیری نیروی دفاعی منطقه ای در لهستان

دولت لهستان شروع به راه اندازی نیرو دفاعی زمینی (منطقه ای) کرده است که نوعی نیروی شبه نظامی برای تقویت بنیه دفاعی لهستانی در برابر سناریوی حمله نیروهای مختلط (روسیه) است. قرار است تا سال ۲۰۲۳ میلادی این نیروی متشکل از غیرنظامی هایی که به طور نیمه وقت درگیر کارهای نظامی می شوند، ۵۳ هزار عضو داشته باشد که کمی بیشتر از نصف تعداد پرسنل نیروهای مسلح لهستان است. حدود یکصد هزار نفر در خدمت ارتش لهستان هستند.

در لهستان بحث در این باره ادامه دارد که این نیروهای غیرنظامی باید چه نوع اسلحه ای داشته باشند؟ تجهیزات سنگین؟ اسلحه سبک؟ پهپاد؟ اصلا این نیروها هیچ فایده ای برای وضعیت دفاعی لهستان و برای ساختار امنیتی ناتو خواهند داشت؟

دولت پوپولیست و دست راستی لهستان می خواهد نیروهای داوطلب شبه نظامی را یکی و «نیروی دفاع منطقه ای» را خلق کند. راه انداختن این نیروی شبه نظامی جدید ۸۰۰ میلیون یورو هزینه خواهد داشت.

ورشو به ایده پیاده نظام سبک متمایل است. تجهیزات اصلی آنها تفنگ ساخت لهستان، موشکهای ضدهوایی و ضد تانک و پهپاد است که در اختیارشان گذاشته خواهد شد.

Filming Polish paramilitary group SJS Strzelec - Part 1

«نیروی دفاع منطقه ای» یا نیروی چریکی؟

میخائل در پاسخ به این پرسش که آیا واقعا خطری لهستان را تهدید می کند می گوید: «فکر می کنم خطری ما را تهدید می کند. بزرگترین تهدید برای لهستان، ملت روسیه و پوتین است.»

در بدترین حالت ممکن، «نیروی دفاع منطقه ای» نقش نیروی چریکی را بازی خواهد کرد. اما معلوم نیست تهدید حمله نیروهای ترکیبی روسیه چقدر جدی باشد. هیچ اقلیت روس یا گروه طرفدار روسیه در لهستان وجود ندارد. در صورت وقوع درگیری، حمله انبوه نیروهای متعارف در شرق لهستان برای روسیه عقلانی تر است. در اینصورت برای مقابله با حمله تانکها، از پیاده نظام سبک متشکل از نیروهای شبه نظامی کار زیادی ساخته نیست.

بحث در این باره ادامه دارد که این نیروهای شبه نظامی باید چه نوع اسلحه داشته باشند؟ تجهیزات سنگین؟ اسلحه سبک؟ پهپاد؟ حدود ۱۷۰۰۰ نفر در لهستان داوطلب پیوستن به «نیروی دفاع منطقه ای » شده اند، اما میخائل نمی خواهد به این نیروها ملحق شود. او سربازی تمام وقت و حرفه ای را دوست دارد و به واحدهای متشکل از غیرنظامیان که نیمه وقت و خارج از مرزهای سلسله مراتب معمول فرماندهی نظامی کار کنند، علاقه ای ندارد. این نوع واحدها نوعی ارتش موازی بیرون از ساختارهای تثبیت شده نظامی است.

او در این باره می گوید: «با خلق این “نیروی دفاع منطقه ای” ماسیرویچ، وزیر دفاع لهستان ارتش خصوصی خودش را می سازد. به نمونه گارد ملی امریکا نگاه کنید که برای سرکوب مردم به کار می رود. من مفهوم این نوع نیرو را نمی پسندم.»

سه زن عضو گروه تیراندازان محلی میکال هستند. گروه تیراندازان بیست و پنج عضو دارد. فرمانده، سرباز سابق ارتش است که تجربه حضور در میادین بین المللی را دارد. وزارت دفاع سه بار از زبیگنیو آنتولاک-گازینسکی، فرمانده این گروه درخواست کرده است که مدیریت ساختار محلی «نیروی دفاع منطقه ای» را بر عهده بگیرد اما او هر بار این درخواست را رد کرده است:

زبیگنیو آنتولاک-گازینسکی می گوید: «من نمی دانم در سر وزیر دفاع چه می گذرد. در نتیجه نمی دانم دقیقا چه نقشه ای ریخته است. اما با خواندن متن قانون و مقررات جدید روشن می شود که “نیروی دفاع منطقه ای” ممکن است استفاده های دیگری به غیر از آنچه رسماً اعلام شده است، داشته باشد.»

Filming Polish paramilitary group SJS Strzelec - Part 2

«ایجاد “نیروی دفاعی منطقه ای” پاسخی است به وضعیت متغیر ژئوپولیتیکی»

ستاد «نیروی دفاعی منطقه ای» پادگانی است که سابقه اش به دوران حکومت تزاری برمی گردد. مارک پی تر زاک، سخنگوی این نیروها به مزایای این نیرو اشاره می کند: «مردم محلی انگیزه قوی برای دفاع از خانه هایشان دارند و با زیرساختهای محلی آشنا هستند.»

او بشدت هر نوع انتقادی را رد می کند و می گوید: «اصلا خطر اینکه “نیروهای دفاعی منطقه ای” علیه شهروندان لهستان به کار گرفته شود وجود ندارد. خلق “نیروی دفاعی منطقه ای” صرفاً پاسخی است به وضعیت متغیر ژئوپولیتیکی، بخصوص در اروپای مرکزی و شرقی. ما تنها کشوری نیستیم که چنین نیرویی را ایجاد کرده ایم. اولین کشورهایی که چنین نیروی درست کرده اند سوئیس و کشورهای اسکاندیناوی بوده اند. اما در اروپای شرقی هم چند کشور مثل کشورهای بالتیک و رومانی و بلغارستان چنین نیروهایی دارند.»

مخالفان تشکیل نیروهای دفاعی منطقه ای چه می گویند؟

به سراغ توماس سیمونیاک، وزیر سابق دفاع لهستان می رویم که از مخالفان شدید ایجاد «نیروهای دفاعی منطقه ای» است. از نظر او این کار اتلاف هزینه است. او این نیروها را نوعی «ارتش چریکی» می داند که مناسب قرن بیست و یکم نیست. به نظر او منابع مالی باید صرف تقویت دفاع سایبری لهستان و خرید تجهیزات نظامی مدرن بشود.

از نظر وزیر سابق دفاع لهستان اما چیزهای دیگری هم وجود دارد: «مسئله دیگر این است که ما سرباز آخر هفته خواهیم بود یعنی آموزشمان آخرهفته ها خواهد بود. گمان می کنم این نوع آموزش های فوق العاده باید برای سربازهای ذخیره انجام شود که بخشی از ارتش عادی هستند تا تمام مهارت ها و توانایی های های نظامی را داشته باشند. سربازان ذخیره کمک مهمی برای ارتش معمولی هستند. این سربازهای آخر هفته را که می خواهند درست کنند هیچ فایده ای ندارند. همه اش قصه است!»

اسلاوومیر سیراکووسکی، تحلیلگر سیاسی و منتقد سیاست های دولت دست راستی پوپولیستی لهستان است. حزب حاکم با انگیزه های سیاسی و انتخاباتی دست به سازماندهی ارتش نیمه وقت زده است، این ارتش امنیت کشور را بیشتر نمی کند.

وی می گوید: «اگر بتوانید ۵۰ هزار نفر را در حوزه انتخابی تان سازماندهی کنید مثل این است که برای وزیر دفاع رأی ۵۰ هزار نفر به اضافه خانواده هایشان را جمع کرده اید.»

دوباره به سراغ خانواده میخائل می رویم. مونیکا مادر میکائل، معلم زبان است. الک، پدر او فیزیوتراپ است.

کل خانواده طرفدار اروپا و ارزشهای اروپایی مثل آزادی، تساهل و تسامح، و تنوع فرهنگی است که با میهن پرستی ریشه دار لهستانی مخلوط شده: در جنگ جهانی دوم اجداد میکال در نبردهای مونته کازینو (در ایتالیا) و ورشو شرکت داشتند.

میخائل می گوید: «به خاطر سابقه خانوادگی بود که تصمیم گرفتم به گروه تیراندازان بپیوندم: مردان چند نسل خانواده من سرباز بوده اند. مثلا این عکس را ببینید: پدر پدربزرگم است که در سواره نظام بود و عالیترین مدال ارتش لهستان، «ویرتوتی میلیتاری» را برای شجاعت دریافت کرده بود. من می خواهم این سنت خانوادگی را ادامه بدهم.»

جشنهای رنگارنگ برای بزرگداشت روز قانون اساسی در سراسر کشور برگزار می شود و میکال و گروه تیراندازان شبه نظامی او هم در این جشنها شرکت دارند. آنها هم بخشی از جامعه لهستان هستند. پیام آنها واضح است: در برابر هر تجاوزی متحد سر جایمان ایستاده ایم.