خبر فوری

خبر فوری

سفر به آلماتی ، شهر باغها

در حال خواندن:

سفر به آلماتی ، شهر باغها

سفر به آلماتی ، شهر باغها
اندازه متن Aa Aa

آلماتی، بزرگترین شهر قزاقستان را شهر هزار رنگ می نامند. دنیس کین آمریکایی که برای تحصیل از کالیفرنیا به این شهر آمده بود، عاشق و شیفته این شهر شده و همینجا مانده است. او که فرهنگ و کوچه پس کوچه های شهر را بخوبی می شناسد، یک تور گردشگری به نام «آلماتی با پای پیاده» به راه انداخته است.

آلملاتی در قزاقستان مجموعه ای از چند منطقه کلان شهری است. تاریخ این شهر به دوران جاده ابریشم باز می گردد. این شهر قلب اقتصادی و قطب فرهنگی قزاقستان است.

دنیس کین زمانی که از کالیفرنیا برای تحصیل به آلماتی آمده بود، عاشق این شهر شده و در همین جا مانده است. او گوشه گوشه شهر را می شناسد و یک تور گردشگری «آلماتی با پای پیاده» به راه انداخته است.

کلیسای معراج، تاج آلماتی

وی کلیسای «ووزنسکی سوبور» یا کلیسای معراج را نشان می دهد و درباره آن می گوید: «این گوهردرخشان، تاج آلماتی است که “ووزنسکی سوبور” یا “کلیسای معراج” نام دارد. ساختمان با چوب کاج “تیان شان” ساخته شده که درخت بومی این ناحیه است و طراحی و مهندسیش آنقدر عالی بوده که هنوز پس از یکصد و یازده سال وضعیت بسیار خوبی دارند. من معماری را که مسئول مرمت اینجا بود، می شناسم. او به من گفت که وقتی لایه های بالایی را کنار زدند دیدند که همه چیز زیر این لایه بالایی مثل روز اولش نو است.»

جنجگوی زرین و یوزپلنگ طلایی، نمادهای فرهنگ ملی قزاقستان

«سالن اپرا و باله آبای» یکی دیگر از جاهایی است که دنیس را مجذوب خود کرده است. این سالن در اوایل دهه ۱۹۴۰ میلادی ساخته شد و اولین بنایی بود که در آن دستمایه های فرهنگ ملی قزاقها به کار رفته است.

دنیس کین درباره نقش و نگاری که بر سردر این بنا ساخته شده است می گوید: «در وسط نوازنده ساز دومبرا نشسته است که سازی ملی است. در کنار او تصاویر واقع گرایانه از افرادی است که سیب می چینند چون آلماتی شهر سیب است. همه سیبهای دنیا از اینجا آمده اند و درختهای سیب وحشی در کوهپایه های بیرون شهر می رویند.»

معماری درون ساختمان هم داستان دارد: داستان جنگجویی باستانی که گورش در اطراف آلماتی پیدا شده است. جنگجو با لباسی زرباف دفن شده بود و به همین دلیل مردم به او «مرد زرین» می گویند که تبدیل به نماد کشور شده است.

عسگر بوریبایف، مدیر باله و اپرای دولتی آبای می گوید: «در تزئینات این سالن از عناصر لباس «جنگجوی زرین» الهام گرفته شده است. می توانید در این تزئینات یوزپلنگ برفی طلایی را که نماد آلماتی است ببیند، چون زیستگاه این حیوان در کوههای سراسر «ترانس ایلی آلاتای» (Trans-Ili Alatay) است.

آلماتی، شهری در دل کوهها

تفریحگاه اسکی شیمبولاک، واقع در دره «مدئو» در فصل گرما به ورزشگاهی طبیعی در هوای آزاد تبدیل می شود. چشمگیرترین تأسیسات این تفریحگاه، رینگ اسکیت «مدئو» است که ۱۶۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.

آلماتی در دل کوه ها واقع شده است و کوهها آنقدر به شهر نزدیک هستند که مردم درست بعد از کارشان برای تمرین به اینجا می آیند.

کوههایی که فقط پانزده کیلومتر با شهر فاصله دارند می تواند رؤیای هر فیلمسازی باشد. کاناگات مصطفین، کارگردان که برخی از صحنه های آخرین فیلمش را بتازگی در اطراف آلماتی فیلمبرداری کرده است، در این باره می گوید: «من در آلماتی به دنیا آمدم و همینجا بزرگ شدم. آلماتی شهر محبوب من است و هیچ وقت حاضر نیستم این شهر را با شهر دیگری در دنیا عوض کنم. برای همین هم هست که تمام فیلم های من در آلماتی رخ می دهد و قهرمانان فیلم های من به این شهر می آیند.»

خیابانهایی که آواز می خوانند

دنیس کین وقتی به اینجا آمد شروع به یادگیری تلفظ اسمهای سخت خیابان ها کرد و متوجه شد که بیشتر خیابانها نام موسیقیدانان معروف قزاقستان را دارد. از همین جا بود که این فکر به ذهنش رسید که «نقشه مجازی خیابانها» آلماتی را به وجود آورد.

او درباره این اپلیکیشن می گوید: «با این اپلیکیشن وقتی در خیابان قدم می زنید ، در نقشه گوگل روی خیابانی که هستید کلیک می کنید و گوگل به شما می گوید که مثلا در خیابان “کولاش بایسیتووا” ( Kulash Baiseiytova) هستید. بایسیتووا یکی از معروفترین خوانندگان اپرای قزاقستان است و با گوگل می توانید زندگی نامه کوتاهی هم درباره او بخوانید که من نوشته ام. به او “بلبل قزاقستان” می گفتند. او به خاطر صدایش معروف بود.»

ساختمان بازار معروف سبز که دهه ۱۹۷۰ ساخته شده است نمونه کامل هنر ساختگرایی در دوران شوروی سابق است.

داوید کامینسکی، معمار است و درباره این بنا می گوید: «آن پنج گنبد که به شکل هرم هستند، در وهله اول نور طبیعی برای اینجا فراهم می کنند. همینطور که می بینید اینجا خیلی روشن است و بعد پنجره ها را می توان به شکل خاصی چرخاند تا از هوای داغ بیرون درامان ماند.»

غذای پنج انگشتی بش بارماخ

بش بارماخ که مخلوط گوشت اسب، نوعی پاستای مخصوص و سس پیاز است، یکی از پرطرفدارترین غذاهای قزاقستان است. این غذا، قبلا غذای بیابانگردها بود.

دنیس کین درباره نام این غذا می گوید: « بش بارماخ یعنی پنج انگشت و اسم غذا را این گذاشته اند چون باید آن را با دست و پنج انگشتی بخورید.»

مطالب بیشتر از کلان شهر