Euronews is no longer accessible on Internet Explorer. This browser is not updated by Microsoft and does not support the last technical evolutions. We encourage you to use another browser, such as Edge, Safari, Google Chrome or Mozilla Firefox.

خبر فوری

خبر فوری

یادبود فروهرها در سکوت؛ روایت از قاتلان آزاد در شبکه‌های اجتماعی

 Comments
یادبود فروهرها در سکوت؛ روایت از قاتلان آزاد در شبکه‌های اجتماعی
اندازه متن Aa Aa

عصر روز چهارشنبه خانه داریوش و پروانه فروهر شاهد حضور پرجمعیت مردمی بود که برای بزرگداشت یاد دو تن از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای که توسط وزرات اطلاعات صورت گرفت، آمده بودند.

این نخستین بار در ۱۲ سال گذشته است که نیروهای اطلاعات کوچه منتهی به خانه فروهرها را نبست و اجازه داد که مردم برای حضور در این مراسم وارد خانه فروهرها شوند. با این حال ماموران در کوچه حضور داشتند و از کسانی که به این مراسم می‌آمدند فیلم می‌گرفتند.

پرستو فروهر که در خارج از کشور زندگی می‌کند و در ۱۹ سال گذشته هر سال برای برگزاری مراسم سالگرد پدر و مادرش به تهران می‌رود از حاضران خواسته بود که بدون سخن گفته در مراسم ۲ ساعته تنها سکوت کنند. او در آغاز مراسم در سخنان کوتاهی خطاب به حاضران گفت: «در سکوت بیاندیشیم؛ بیاندیشیم به این که چه رخ داد و چرا.»


پرستو فروهر بعد از این مراسم باید روز شنبه آینده به دادگاه برود و برای وی پرونده‌ای از سال گذشته تشکیل شده که وزارت اطلاعات دولت حسن روحانی شاکی آن است. اتهام پرستو فروهر «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده است. پرستو فروهر گفته است همان وزارت اطلاعاتی که پدر و مادر مرا به قتل رساند شاکی من است.

روایت از متهمان قتل فروهرها در شبکه‌های اجتماعی

نکته قابل توجه در پرونده قتل‌های زنجیره‌ای آزادی متهمان این قتل‌هاست که گاه با افتخار در مراسم گوناگون نحوه قتل فروهرها را تعریف می کنند. برای نمونه حسین دهباشی در توئیتی در روزهای اخیر که بلافاصله آن را پاک کرد، نوشت «در یکی از مراکز پژوهشی قاتل آنها (که مهمان بود) با افتخار می‌گفت چنان کارشان را سریع تمام کرده بود که وقتی پروانه جان داد، هنوز عضلات بدن کاردآجین و تکه پاره‌اش ضربان داشت.»


امین بزرگیان هم نوشته است که در مراسم عروسی اش اکبر خوش کوشک از متهان این قتل‌ها «سرحال و خندان» حضور داشته است.


قتل‌های زنجیره ای آذرماه ۱۳۷۷

شب یکم آذر ماه سال ۱۳۷۷ ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در دولت محمد خاتمی و در حالی که دری نجف آبادی وزیر اطلاعات بود به دستور سعید امامی وارد خانه داریوش و پروانه فروهر شدند و با کارد آنها به قتل رساندند. دری نجف آبادی در آخرین انتخابات مجلس خبرگان در لیست «تکرار می‌کنم» محمد خاتمی قرار گرفت و وارد مجلس خبرگان شد.

پیش از این نیروهای وزارت اطلاعات که جمهوری اسلامی آنها را «خودسر» می‌خواند، پیروز دوانی و مجید شریف را به قتل رسانده بودند و بعد از قتل فروهرها نیز پروژه خود را ادامه دادند و محمد مختاری و محمد جعفر پوینده قربانی قتل های وزارت اطلاعات شدند که به پرونده «قتل‌های زنجیره‌ای» معروف شد.


بخشی از اعترافات متهمان این قتل ها که بعدها توسط پرستو فروهر که پرونده را دیده منتشر شده گویای سازماندهی این قتل ها در وزارت اطلاعات بعنوان یک وظیفه اداری معمول بوده است.

پرستو فروهر بخشی از اعترافات قاتلان را منتشر کرده است: «عبدالله اسدی، کارمند وزارت اطلاعات، ۱۳۷۷/۱۰/۱۳: اینجانب به مقتضیات شغلی که دارم و طبق روال گذشته که در پرینت کاری که در وزارت برایم در نظر گرفته شده به جز موارد دستگیری، بازرسی و انتقال و ربایش و طراحی و هدایت عملیات، انجام حذف فیزیکی در برنامه کاری پیش‌بینی شده. لذا طبق روال گذشته فقط اجرای حکم داریوش فروهر و همسرش به ما محول شد و آنهم طبق دستور سلسله مراتب یعنی از سوی مسئول اداره و مدیرکل مربوطه و ما هم از قدیم تا این حد را مجاز بودیم بدانیم به خاطر مسائل حفاظتی و امنیتی و طبق روال قبل که کار از سوی آن‌ها ابلاغ می‌شد و سپس انجام می‌شد، این کار را هم به اتفاق برادران قبول کردیم …

محسن شاه آبادی، کارمند وزارت اطلاعات، ۱۳۷۷/۱۰/۱۳: این کاری بود که طبق روال گذشته در چارچوب کاری ما بود و راجع به حذف فروهر و همسرش هم طبق روال گذشته با ما صحبت شد و ما به اتفاق چندنفر از دیگر برادران روی منزل سوژه سوار شده تا ترددها را در بیاوریم تا ببینیم بهترین راه حذف چیست …

علیرضا داوودی معروف به امیر اکبری، کارمند وزارت اطلاعات، ۱۳۷۹/۳/۴: اتهام را قبول ندارم. این امور در تشکیلات اطلاعات بسیار عادی است. … تمام برادران در هر کاری که شرکت کنند با وضو بوده و با ذکر مأموریت انجام می دهند. مجدداً باید بگویم که قتلی اتفاق نیافتاده بلکه حذف دو عنصر پلید که دستور آن توسط مقامات تشکیلات صادر گردیده. این نوع مأموریت‌ها را تیم‌های بسیار انجام داده‌اند و برای آن‌ها هم جوایز بزرگ دریافت کرده‌اند و بنده هم موظف به تشکیلات اطلاعات هستم.درهرحال با توجه به اینکه نظام اسلامی دچار مشکل شده بنده حاضرم هر نوع سناریو شد برای این مطلب بگویم. البته با نام مستعار. ولی اگر محاکمه شوم طبق گفته شفاهی خود به جنابعالی نسبت به احقاق حقم اقدامات لازم را انجام می‌دهم … (این متهم به حکم قاضی “به لحاظ عدم کفایت دلیل اثباتی علیه وی” تبرئه شد.)


محسنی، کارمند وزارت اطلاعات، ۱۳۷۹/۴/۱۵: کار حذف فیزیکی و دیگر کارها از قبیل دستگیری، انتقال متهم و مراقبت ثابت و غیره از سال ۱۳۷۰ در پرینت کاری از طرف وزارت برای ما مشخص شده بود و جزء وظایف قسمت ما بود.
و از خود وزیر گرفته تا پایین همه می‌دانند، که برای هر قسمت برنامه‌ای تهیه و تنظیم می‌شود که باید بر اساس آن عمل کرد وگرنه به منزله سرپیچی از دستور به دادگاه تخلفات اداری معرفی می شویم. و اینکه این نوع کارها در وزارت زیاد انجام می‌شد در داخل یا چه در خارج و تنها در این مورد بود که به این صورت درآمد.»

پرونده قتل‌های زنجیره‌ای بعد از ۱۹ سال هنوز به جایی نرسیده است و جز خودکشی سعید امامی اطلاعات دقیقی درباره وضعیت کنونی باقی قاتلان و آمران سازمانی وجود ندارد. گرچه مقامات بالا در وزارت اطلاعات وقت همچون دری نجف آبادی در پست های گوناگون حضور دارد و اکنون بر صندلی هیات رئیسه مجلس خبرگان رهبری تکیه زده است.