Euronews is no longer accessible on Internet Explorer. This browser is not updated by Microsoft and does not support the last technical evolutions. We encourage you to use another browser, such as Edge, Safari, Google Chrome or Mozilla Firefox.

خبر فوری

خبر فوری

«اروپا در برابر بحران پناهجویان، چشم‌انداز بلندمدت سیاسی ندارد»

 Comments
«اروپا در برابر بحران پناهجویان، چشم‌انداز بلندمدت سیاسی ندارد»
اندازه متن Aa Aa

اروپا نتوانسته است سیاست واحد و منسجمی را در زمینه مهاجرت به اجرا در بیاورد. نمونه‌اش گذرگاه مرزی بین ایتالیا و فرانسه و پناهجویان است از گذرگاهی مرزی در این ناحیه می گذرند و گاهی جان خود را در مسیرهای باریک کوهستانی به خطر می اندازند تا از ایتالیا به فرانسه بیایند. اما در شهر ها و مناطق مرزی در فرانسه هم محلی برای رسیدگی به وضعیت پناهجویان وجود ندارد.

سوفی کلوده، خبرنگار یورونیوز درباره اختلافات سیاسی و موانع بوروکراتیک اتحادیه اروپا برای مواجهه با پدیده مهاجرت با پاتریک پاسکو،‌ کارشناس مهاجرت در موسسه «ژاک دلور»‌ l'Institut Jacques Delors گفتگو کرده است.

یورونیوز:‌ واقعا نمی توان درمورد مهاجرت از یک سیاست هماهنگ اروپایی صحبت کرد، شاید به دلیل عدم وجود همبستگی میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا و به خاطر نبود سیاست مشترک. آیا راهی برای حل این مشکل وجود دارد؟

پاتریک پاسکو:‌ «به نظر من مشکل اصلی و اولیه سیاست‌های اروپا و همینطور سیاست های ملی در هر کشور،‌ این است که دید درازمدت وجود ندارد. امروز کشورهای عضو اتحادیه اروپا نسبت به وضعیتی که پیش آمده واکنش نشان می دهند بی اینکه اهدافی را تعیین کنند، برنامه‌ای داشته باشند و راه‌هایی برای اجرای سیاست‌ها و اقداماتشان و رسیدن به نتایج مورد نظر در ۱۵ یا ۲۰ یا ۲۵ سال آینده در نظر بگیرند. مشکل، فقدان این دید درازمدت سیاسی است.»

یورونیوز: درباره توافق دوبلین صحبت کنیم. این توافق قرار است بازبینی و اصلاح شود؟ چه انتظاری از این اصلاحات داریم؟‌

پاتریک پاسکو:‌ «در نشست بعدی شورای اروپا که در ماه ژوئن برگزار می‌شود، باید مجموعه ای از دستورالعمل های مربوط به اصلاحات توافق دوبلین ارائه شود. اما در حال حاضر با بن بست روبرو هستیم که دلیلش این است که بین کشورهایی که خواهان همبستگی بیشتر برای مسئله مهاجرت هستند، و کشورهایی که از همبستگی بیشتر امتناع می کنند، اتفاق نظر وجود ندارد. در حالیکه مبنای «توافق دوبلین»‌ همین همبستگی است:‌ چگونه می توان به کشورهای اروپایی مثل یونان و ایتالیا که درگاه ورود پناهجویان به اتحادیه اروپا هستند، کمک کرد تا سیستم پناهندگی خود را بهبود ببخشند؟ اما در همین زمینه هم بین کشورهای عضو اتحادیه اختلاف نظر عمیق وجود دارد. در حال حاضر مشخص نیست آیا خواهیم توانست توافق سران کشورهای عضو اتحادیه در مورد بازنگری «رویه دوبلین» را به دست بیاوریم؟»

بیشتر بخوانید:‌

آیا اروپا برای مواجه با پناهندگان اقلیمی آماده است؟

یورونیوز: در باره تمایزی صحبت کنیم که میان مهاجران اقتصادی و مهاجران سیاسی قائل می شوند و مبنای پذیرفتن تقاضای پناهندگی این افراد است. آیا از نظر شما این تمایز درست است؟

پاتریک پاسکو:‌ «طبقه‌ بندی قانونی، همان است که هست. تقاضای پناهندگی که بیشتر به آن حمایت و مراقبت بین المللی می‌گویند،‌ برای کسی است که از تعقیب و آزار می‌گریزد و شواهد درستی هم از این تعقیب و آزار در دست دارد: مثلا کسانی که از درگیری‌ها مسلحانه فرار می‌کنند معمولا می‌توانند از حمایت بین المللی یعنی همان حق پناهندگی برخوردار شوند. کسانی که در این مقوله قرار نمی‌گیرند به مقوله ای فراگیرتر تعلق دارند که پذیرفته شدن یا نشدن‌شان، به «حسن نیت» دولت‌ها بستگی دارد و واقعیت این است که این تمایزها وجود دارد و تا زمانی که برای حفاظت و حمایت از مردمی که که از اوضاع بسیار رقت آور فرار می کنند، چارچوبی قانونی به وجود نیاید، سرنوشتشان به لطف دولت‌ها بستگی دارد.»

یورونیوز:‌ می توان گفت که در تمایزی بین مهاجر سیاسی و اقتصادی که از سوی برخی کشورها اعمال می شود، محدودیت‌هایی وجود دارد. بعنوان مثلا عراق از نظر بسیاری از کشورهای اروپایی منطقه امن به حساب می‌آید در حالیکه در واقعیت اینطور نیست. همین امر برای افغانستان نیز صادق است. البته بحث دیگری است. به عنوان نتیجه گیری به مقوله ای اشاره کنم که درباره اش زیاد صحبت میشود‌: پناهجویان اقلیمی که در واقعیت هم وجود دارد. آیا اروپا برای مواجه با این پناهندگان آماده است؟‌

پاتریک پاسکو:‌ «اینکه آيا در اروپا دستور کاری برای در نظر گرفتن این موضوع تنظیم شده است یا نه باید بگویم هنوز بطور کامل مشخص نیست. می توان گفت گزارشهایی وجود دارد،‌ بویژه گزارشی که بانک جهانی در ماه مارس گذشته منتشر کرد،‌ - که نشان می دهد اگر برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای اقدامی صورت نگیرد ، تا سال ۲۰۵۰ میلادی، ۱۴۰ میلیون نفر در داخل کشور خودشان، در کشورهای آفریقای سیاه، آسیای جنوبی و یا امریکا لاتین آواره خواهند شد. به همین دلیل تاثیر تغییرات آب و هوایی بر پدیده مهاجرت کاملا مشخص شده است. در حال حاضر باید در اروپا به دنبال واکنش مناسب برای رویارویی با این مشکل باشیم : با افرادی که مجبور شدند به خاطر خشکسالی،‌ سیل یا طوفان خانه و کاشانه شان را رها کنند،‌ چه کار می کنیم؟ آيا در سطح جامعه بین الملل اقدامات لازم را انجام می دهیم تا از پناهندگان اقلیمی از نظر حقوقی محافظت بشود؟‌ اینها سوالاتی است که باید از خودمان بپرسیم. این به نظر من ، یک مسئله زودتر از تا چند سال آینده در دستور کار سیاسی قرار نخواهد گرفت.»

به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید