خبر فوری

خبر فوری

مرزها در اروپا برای معلمان جوان برداشته می شود

مرزها در اروپا برای معلمان جوان برداشته می شود
اندازه متن Aa Aa

معمولا معلمان در گروه موسیقی دانش آموزان خود شرکت نمی کنند اما وقتی شما کشورتان را عوض می کنید، دوست دارید همه کار انجام دهید. “اِوا“، جوان بیست و پنج سالۀ آلمانی که به تازگی به لیتوانی آمده و به عنوان معلم کمکی مشغول به کار شده است. او یکی از هزاران معلم جوانی است که شغل خود را در خارج از کشور آغاز می کنند. “مدتها به این فکر بودم که کدام کشور را انتخاب کنم. می خواستم به یک کشوری بروم که برای تعطیلات به آن سفر نکرده باشم یا اینکه از طریق تلویزیون خیلی برایم شناخته شده نباشد تا هنوز برایم جالب باشد و واقعاً فکر می کنم، لیتوانی انتخاب خوبی بود.”

برای کارلوس، معلم ۳۲ سالۀ اسپانیایی که علوم را درس می دهد، لیتوانی قطعاً انتخاب خوبی بود. او دورۀ آموزشی خود را در شهر “دروسکینینکای” (Druskininkai) به پایان رساند و قطعاً خاطرۀ بسیار خوبی از خود به جا خواهد گذاشت. او تاکنون چهار پیشنهاد کاری در لیتوانی داشته است و می گوید: “معلم بودن در یک کشور خارجی با معلم بودن در کشور خود کاملاً فرق دارد و باید دو برابر تلاش کرد و زحمت کشید اما پاداشی که می گیرید هم می تواند خیلی بیشتر باشد.
تجربه ای که در این سه یا چهار ماه دورۀ کمک آموزشی داشتم خیلی بیشتر از ده دورۀ کارشناسی ارشد است.”

در هفتۀ اول کار، اِوا در همۀ کلاس ها حضور دارد و مشارکت می کند. مدرسۀ او در روستای “کازلو رودا“، از یک روش آموزشی اتریشی-آلمانی پیروی می کند که اهمیت ویژه ای برای نقش هنر و خلاقیت، قائل است. اِوا هنوز به زبان لیتوانیایی تسلط ندارد، اما دانش آموزان به او کمک می کنند.

اِوا می گوید: “خیلی سخت است اما دانش آموزان تلاش زیادی می کنند تا همه چیز را به من توضیح بدهند. آنها به من زبان لیتوانیایی یاد می دهند و من هم به زبان آلمانی یا انگلیسی به آنها جواب میدهم. خیلی جالبه.”

“رِناتا“، مربی که با اِوا کار می کند، به کمک طرح “کومِنیوس” (Comenius) یا طرح اروپایی تبادل معلمان و دانش آموزان، توانست اِوا را به این مدرسه دعوت کند. طرح “کومِنیوس” به معلمان تازه وارد این فرصت را می دهد که بین سه تا ده ماه را در یک کشور دیگر اروپایی بگذرانند: “اِوا جوان است و دانش آموزان با معلمان جوانتر خیلی خوب رابطه برقرار می کنند و انگیزۀ آنها برای یادگیری زبان های خارجی بیشتر می شود چون اهمیت زبان های خارجی را بهتر درک می کنند.”

حالا کارلوس، زبان لیتوانیایی را یاد گرفته و به خیلی از جاهای لیتوانی سفر کرده.
اما در مدرسه هم خیلی فعالیت های دیگر داشته و برای مثال، یک باشگاه علمی و یک مجله راه اندازی کرده است: “چون رشتۀ من تخصصی است، نمی خواستم تنها در زمینۀ زبان با آنها کار کنم. بنابراین فعالیت های علمی هم پیشنهاد کردم. بعد از کلاس های درس، با دانش آموزانی که علاقه مند هستند، در مورد موضوعات علمی و مهندسی صحبت می کنیم.”

انرژی کارلوس، خیلی ها را به خود جلب کرد. یکی از دانش آموزان او می گوید: “خیلی خوب بود که با کارلوس آشنا شدیم. خیلی ایده های زیادی دارد و برای ما یک الگو است.”

همچنین کارلوس در مورد ناحیه خودمختار گالیسیای اسپانیا، یعنی زادگاه خود هم برای دانش آموزان صحبت می کند. حتی برخی از دانش آموزان اشعار گالیسی یاد گرفته اند. کارلوس در ایناره می گوید: “گوش دادن به دانش آموزان لیتوانی که شعر گالیس می خوانند، مانند یک معجزه است. خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم و به آن افتخار می کنم.”

از آن مهمتر هنگامی که یکی از دانش آموزان، کنسرت پیانوی کلاسیک اجرا کرد و یکی از قطعه های “ادواردو ویسکاسییاس“، (Eduardo Viscasillas) پدرِ پدر بزرگ کارلوس را نواخت، بهترین هدیه را قبل از ترک لیتوانی به او داد.
از سال ۲۰۰۷ میلادی بیش از ۷۵۰۰ معلم دستیار، به کمک برنامۀ “کومِنیوس” خاطره های زیبایی برای گفتن دارند.