گزارش مشترک صلیب سرخ و هلال احمر: "از هر صد نفر درجهان یکی به اجبار از خانه و کاشانه خود رانده شده است"

 نظرها
گزارش مشترک صلیب سرخ و هلال احمر: "از هر صد نفر درجهان یکی به اجبار از خانه و کاشانه خود رانده شده است"
اندازه متن Aa Aa

انتشارگزارش جدید صلیب سرخ و هلال احمر بیش از پیش از وضعیت بغرنج بشری در دهه دوم قرن بیست و یکم پرده برداشت. قریب 73 میلیون نفر به اجبار از خانه و کاشانه خود رانده شده اند: این یعنی یک نفر از صد نفر جمعیت کل دنیا.

جنگ و درگیریهای داخلی، بلایای طبیعی و بحرانهای عمیق سیاسی در کنار قحطی، بیماری و ناامنی درصدر دلایل کوچ اجباری اقشار آسیب پذیر جوامع قرار دارند.

این درحالیست که بحران اقتصادی فراگیر و مشکلات داخلی کشورهای مقصد هم بر مصائب این افراد افزوده و اعمال سیاستهای سختگیرانه در مرزها از یکسو فصل جدیدی را برمهاجرت های ناخواسته گشوده و از سوی دیگر قطعنامه ها و کنوانسیونهای بین المللی مرتبط را درعمل بی اثر ساخته و دولتمردان را از اندیشیدن به مسائل مهاجران و پناهندگان بازداشته است.

افغانها، عراقی ها، سومالیاییها، کنگویی ها (جمهوری دمکراتیک کنگو) و البته سوریها از ملیتهایی هستند که این روزها هویتشان با مهاجرت و پناهندگی پیوند خورده است.

انتشار این گزارش، آنهم در شرایطی که جامعه بین الملل اوضاع انسانی در سوریه را به نظاره نشسته و در اعمال وعده و وعیدهای خود در بهبود وضعیت کشورهای فقیر آفریقایی و آسیایی عاجز مانده، ما را بر آن داشت تا برای روشن تر شدن بیشتر موضوع با مسئول تهیه گزارش فجایع جهان در سال 2012 راجر زتر گفتگو می کنیم.

یورونیوز: راجر زتر، شما مسئول تهیه گزارش فجایع جهان در سال 2012 بودید. با تشکر از فرصتی که در اختیار یورونیوز گذاشتید. گزارش امسال بر مصائب افرادی متمرکز شده که بدلیل جنگ یا حوادث طبیعی مجبور به ترک منازل خود شده اند. به چه دلیلی فدراسیون بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر تصمیم گرفتند این موضوع را برجسته کنند؟

راجر زتر:“به نظرمن دلیل آن این است که اهمیت بی خانمانی نزدیک 73 میلیون نفر در جهان، چه بر اثر درگیری و جنگ و چه بر اثر بلایای طبیعی، از طریق فرایندهای توسعه و درکنار آن توجه به نیاز فزاینده به حمایت از گروههای آسیب پذیر و همچنین افزایش پیچیدگی های مهاجرت اجباری برجسته شود.”

یورونیوز: باوجود اینکه 164 کشور قطعنامه مربوط به ضمانت وضعیت مهاجران، فارغ از قانونی بودن اقامت آنها، را امضاء کرده اند و متعهد شده اند با احترام و درخور شان انسانی با چنین مهاجرانی رفتار کنند… در واقع چنین قطعنامه هایی، همانطورکه در گزارشتان هم به آن اشاره کرده اید از سوی دولتمردان عملا نادیده گرفته می شوند. چرا؟

راجر زتر:“به نظر من دغدغه های جهانی در خصوص مسائل امنیتی و همچنین بحران اقتصادی، در کل وضعیت را بر دولتمردان تنگ کرده و شاید آنها را نسبت به بررسی مهاجرتهای اجباری و همچنین امورپناهندگان بیش از پیش بی تفاوت کرده باشد.”

یورونیوز: بنابراین برای بسیاری از اقشار آسیب پذیر مسئله در واقع انتخاب بین بد و بدتر است. درجوامع میزبان درمعرض تهدید قرار دارند و از سوی دیگر دولتهای مقصد هم منابع لازم را برای پاسخگویی به ورود توده ای مهاجران در اختیار ندارند. چه کار می توان کرد تا دیدگاه جاری نسبت به آوارگان تغییر کند؟

راجرزتر:“واقعیت این است که پناهندگان مصرف کننده هستند. باید برای آنها سرپناه، مصالح ساختمانی، خوراک و دیگر اقلام ضروری را تهیه دید. نیازهای اولیه ای که می توانند در برانگیختن اقتصاد محلی حائز اهمیت باشند. کشاورزان می توانند محصولات بیشتری تولید کنند و به همین طریق خرده سازان محلی هم… تا سرانجام منابع لازم برای ساخت اردوگاه پناهندگان فراهم شود.”

یورونیوز: امروز در سوریه وضعیت وحشتناکی حاکم است اما اجازه دهید درباره منطقه ساحل درآفریقا صحبت کنیم. جایی که روز بروز شرایط انسانی در آن وخیم تر می شود، خشونت، قحطی، گرسنگی و کمبود دارو همه و همه باعث شده تا شاهد مهاجرت هزاران نفر از افرادی باشیم که رفتن را بر ماندن در شرایط بسیار دشوار ترجیح می دهند. بنظر شما جامعه بین الملل باید چه واکنشی در برابر این فاجعه داشته باشد؟

راجر زتر:“به نظرم واکنش جامعه بین الملل به این موضوع، بدلایل متعدد واکنش سریعی نبوده است. از یک نقطه نظرکلی، گمان من بر این است که این مسئله درمقایسه با میزان وسیع آوارگان درخاورمیانه از فشار سیاسی لازم بین المللی برخوردار نیست و فکر نمی کنم در سطح بین المللی به این دو موضوع نگاه یکسانی وجود داشته باشد.”

یورونیوز: هنوز مردم جان خود را از دست می دهند. همین نزدیکی ها در اروپا شاهد هستیم که در این دوره سیاستهای ریاضتی، دولتها ازبودجه های خود کم کرده اند و در این بین، این فقرا هستند که بیشتر از همه آسیب می بینند. آیا ناامنی مالی بر توانایی سازمانهایی نظیر صلیب سرخ و موثر بودن در چنین مناطق آسیب پذیری تاثیرگذار بوده است؟

راجر زتر:“فکرمی کنم درجواب این سئوال بصورت کلی باید بگویم: بله. نه تنها صلیب سرخ بلکه همه فعالیت های بشردوستانه… درعین حال بنظرم باید به مسئله سازگاری سازمانها با مسئله کاهش بودجه هم نگاه کرد. ممکن است در مواردی سازمانهای ملی حضور قوی تر، نقشی فعالتر و سازگارتر و سیاستهایی موثرتر در برابر افرادی داشته باشند که در شرایط دشوار درگیری یا بلایای طبیعی آسیب پذیر شده اند. تاکید بیشتر در اینجا بر روی مسئله آمادگی است. بنابراین وقتی بلا به جامعه ای سرازیر می شود طبیعتا اقشار کمترآسیب پذیر هستند که مهاجرت اجباری و ناخواسته می کنند.”

یورونیوز: با امید به اینکه استراتژی های جدید موثر بیفتند. با تشکر از شما برای فرصتی که در اختیار یورونیوز قرار دادید.

resliance