وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

وردی به ونیز باز می گردد

وردی به ونیز باز می گردد
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

در دویستمین سال تولد جوزپه وردی همه‌ نظرها به اپراخانه‌ “لا فنیچه” در ونیز جلب شده است. چندین اپرای این آهنگساز ایتالیایی نظیر “ریگولتا” و “لاتراویاتا” برای نخستین بار در این محل اجرا شد.

مشخصه هنر وردی، همانند بسیاری از آهنگسازان رمانتیک، ملودیک بودن اپراهای اوست. برای او مهم بود که که کلیت اثر، غنای نمایشی اش را حفظ کند. از این رو سعی می کرد با کمک سرایندگان اشعار آثار خود، کار کند و به شخصیت پردازی در اپراهایش اهمیت می داد. به این ترتیب، هر یک از شخصیتهای آثار او با ملودی خاصی که بیانگر شخصیت و احساسات اوست، معرفی می شود.

جان الیوت گاردینر، رهبر بریتانیایی ارکستر درمورد علاقه شخصی اش به جوزپه وردی و توجه اپرا نویس رمانتیک به تکنیکهای آهنگسازی می گوید : “من عمیقاً طرفدار وردی هستم و فکر می‌کنم شاهکارهایی که در سال‌های آخر زندگی ش خلق کرد واقعاً حیرت‌آورند. این کارها نه ‌تنها از نظر نمایشی گیرا و واقعی‌اند ، بلکه از نظر ملودی و هارمونی نیز نکته‌های بسیار جالب دارند. و هنوز مردم به‌ اندازه ‌ کافی به هنرِ وردی در تنظیم سازهایِ ارکستر توجه نکرده‌اند.”

وردی روستازاده ای بود که برای رسیدن به آرزوها و خواسته های خود راه دشواری را پیمود. او اپراهایش را برای عامه مردم می نوشت. وی یکی از محبوب ترین اپرانویس هاست. وردی همچنین ملی گرایی بود که اتحاد ایتالیا آررزویش بود. شاعری گفته است “روح و جان ایتالیا در نام وردی متجلی می شود.”

جان الیوت گاردینر در باره مردمی بودن هنر وردی می گوید: «او،“کونتادینو” یعنی روستایی ست. فقط این نیست که کار او در آسمانها در نوعی حال و هوای اثیری، سیر می‌کند، خصلتی روستایی و زمینی در او هست که من می‌پرستم. البته نه به این معنی که وردی نمی‌تواند احساسات بسیار لطیف و همراه با ظرافت خارق العاده را بیان کند. وردی خیلی خوب از ‍پسِ این کار برمی‌آید. فکر کنم خیلی خوب می‌شد اگر می‌توانستیم با وردی سر سفره با یک بطری شراب و پارمزان و ژامبون پارما بنیشینم و خودمانی حرف بزنیم. وردی مردی بود با خصائل فوق‌العاده و بسیار انسان.»

سیمیر پیرگو، خواننده تنور آلبانیایی تبار از هنرمندان حاضر در برنامه های اجرا شده در سال نو در اپراخانه “لافینچه” بوده است. برای پیرگوی سی و یک ساله که در ده سال گذشته بهترین نقشهای اپرا را در کارنامه کاری خود داشته و بارها تشویق و تحسین منتقدان را برانگیخته، تجربه خوانندگی اپرا، تجربه ای خاص و منحصر به فرد است. خود او می گوید: “خواننده اپرا بودن شما را در آسمانها به پرواز در می آورد. می پندارید که همه به دنبال شما هستند. در واقع ما مانند دلقک هایی هستیم که چند ساعت و یا یک لحظه باعث تفریح و تفرج بیننده ها می شویم و بعد در پایان برنامه که همه به خانه هایشان می روند، ما دیگر وجود نداریم و ما هم باید به زندگی واقعی باز گردیم.”

دزیره رانچاتور، خواننده سوپرانو است که اپراهای وردی را در کنسرت سال نو در اپراخانه “لا فنیچه” در ونیز اجرا کرده است. برای او بودن در شهر ونیز مانند سیر و سلوکی شاعرانه است. این خواننده 37 ساله عشق و علاقه اش به ونیز را اینگونه شرح می دهد : “من عاشق این هستم که در ونیز گم شوم. گم شدن در این شهر برای من یک تجربه شگفت انگیز است. درهر گوشه ی این شهر سحر، افسون و تاریخ هست، و بعد فراموش می کنید که چه کسی هستید و کجا بودید.”

دزیره رانچاتور نوازنده پیانو و ویولن نیز هست و خوانندگی اپرا را از شانزده سالگی آغاز کرده است. اولین حضورش در نوزده سالگی و در اپرای “ ازدواج فیگارو” اثر موتزارت بوده است. برای او خوانندگی اپرا یعنی زندگی. “خواندن زندگی‌ من است. آوا ساختن با صدایم، تجسم بخشیدن به شخصیت‌های خاصی که در اپراها خلق می‌شوند، زندگی‌ مرا فوق‌العاده زیبا می‌کند. هر نتی که در برابر شنوندگان می‌خوانم به من این احساس را می‌دهد که تمام فداکاری ها و تمام تنهاییهایی که تحمل کرده ام، ارزشش را داشته است.”

وردی اپرای “لاریگولتو” را در سال 1815 بر اساس منظومه “ شاه تفریح می کند” (Le Roi s’amuse) اثر ویکتور هوگو، نویسنده فرانسوی، نوشته است.

وردی بی شک یکی از اپرا نویسانی است که سبکش در طول زمان دستخوش تغییر و تحول زیادی شد. او دو اپرای آخر عمر خود، اتللو و فالستاف را بر اساس نمایش نامه های شکسپیر نوشت.

در این برنامه موزیک قطعات زیر را می شنوید:

Aida: Sinfonia
I vespri siciliani: “Mercé, dilette amiche”
Rigoletto: “Questa o quella per me pari sono”
La traviata: “Sempre libera degg’io” and “Libiam ne’ lieti calici”

برای نسخه طولانی تر مصاحبه با جان الیت گاردینر، رهبر ارکستر بر روی لینک زیر کلیک کنید:

Bonus interview: Sir John Eliot Gardiner