وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

مهاجران اروپایی در برزیل بخت و اقبال خود را می آزمایند

 نظرها
مهاجران اروپایی در برزیل بخت و اقبال خود را می آزمایند
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

برزیل سرزمینی برای آینده بسیاری از اروپاییهایی است که در کشور خود با مشکلات اقتصادی زیادی مواجه هستند. آنها به برزیل می آیند تا بخت و اقبال خود را بیازمایند. با این حال این مهاجران اروپایی در برزیل نیز با مشکلات دیگری روبرو می شوند.

مانوئل و ساندرا، هر روز صبح باید با ترافیک و هوای آلوده سائوپائولوی برزیل دست و پنجه نرم کنند و سر کار بروند.

این زوج بعلت بحران اقتصادی، پرتغال را ترک کردند و برای آینده و زندگی بهتر به پایتخت اقتصادی برزیل آمده اند. آنها مهارت و تخصصشان را در اختیار یک شرکت مهندسی ساختمان قرار داده اند و آن طور که ساندرا می گوید حجم کارشان زیاد است.

ساندار می گوید: «در اروپا غیر از اینکه بحران اقتصادی وجود دارد، آهنگ کار و زندگی هم کندتر است. برزیل هنوز بدنبال دست یافتن به چیزهائی است که در اروپا وجود داشته است. به همین دلیل اینجا باید همه چیز با شتاب انجام شود تا کشور بتواند به اقتصادهای دیگر برسد و با آنها برابری کند».

کارلوس آلبرتو دو سالئال یکی از هموطنان ساندرا و مانوئل است که از چهل سال پیش ساکن برزیل است. او این زوج را استخدام کرده است و می گوید تقاضای زیاد برای مهندسان اروپایی وجود دارد.

وی می گوید: «مهندسان اروپایی از مزایایی برخودار هستند که در سیستم آموزشی برزیل فقدانش حس می شود. مهندسانی که از خارج می آیند، پشتوانه آموزشی قوی تری دارند و وجود آنها در اینجا کمک می کند این کمبودها رفع شود.»

این زوج می خواهند تا موقعی که اوضاع خوب است در برزیل بمانند. اما همه چیز قابل پیش بینی نیست. مانوئل می گوید: «بزرگترین نگرانی ها مربوط به انتخابات است. اگر حزب دیگری به قدرت برسد حزب کنونی باید در مورد بودجه های عمومی با دقت بیشتری عمل کند. در سالهای گذشته بودجه عمومی بسیار افزایش یافته و پروژه های بزرگ به اجرا در آمده است. این خطر وجود دارد که دولت بعدی بگوید همه چیز باید متوقف شود. می دانیم هر چیز حدی دارد و به وضعیتی رسیده ایم که نمی تواند تداوم پیدا کند.»

بازار خدمات در برزیل هنوز در حال رشد است و بسیاری از خدمات در این کشور وجود ندارد در نتیجه برخی به این بازار رو آورده اند.

دوناتو زمانی اسپانیا را ترک کرد که بحران اقتصادی کشورش را فرا گرفته بود. وی در آنجا یک شرکت ساختمانی داشت. دوناتو پس از آشنایی با مارینا به برزیل آمد.

آنها هر دو به مسافرت علاقه دارند و چند ماه پیش در برزیل شرکتی برای تبادل زبانی و مکالمه به راه انداختند که دردسرهای زیاد به همراه داشته است. مارینا در مورد این مشکلات می گوید: «مشکلات ما فقط مشکلات شروع کسب و کار جدید نبود. باید نشان می دادیم که مدارک دوناتو برای سفرهای کاری بین اسپانیا و برزیل معتبر است. در نهایت مثل این بود که در بوروکراسی برزیل مدرک فوق لیسانس گرفته باشیم.»

دوناتا نیز در مورد سختی های تاسیس شرکت در برزیل می گوید: «وضعیت پیچیده است. زیرا از شما چیزهائی می خواهند که شرکت تازه تأسیس ندارد: صورت حساب و تراکنش بانکی نداریم. و بعد بانک حاضر نیست که برای شما حساب تجاری باز کند چون این مدارک را ندارید.»

پس از غلبه بر این کوه مشکلات، شرکت تازه تأسیس بخوبی رشد کرده است. این زوج برای شرکتشان دو شعبه در اروپا و یک شعبه هم در کانادا تاسیس کرده اند و هدفشان این است که پیشتاز این حرفه در برزیل باشند. دوتانو معتقد است که آنها به وضعیت این بازار در برزیل اطمینان دارند. او می گوید: «اقتصاد درونی برزیل بسیار محکم است. اتفاقی که در اروپا افتاد و در عرض یک شب به دلیل بحران در اقتصاد امریکا، اقتصاد اروپا هم از کار ایستاد در برزیل نمی افتد. اینجا ممکن است رشد اقتصادی کند شود اما مدتی بعد دوباره اقتصاد رونق می گیرد.»

شرکت بستنی سازی «باچیو دی لاته» توسط یک ایتالیایی و یک اسکاتلندی تاسیس شده است. چهار سال پیش آنها اولین بستنی فروشی ایتالیایی را در سائوپولو تأسیس کردند. این بستنی فروشی امروز دوازده شعبه دیگر هم دارد. اما موفقیت در بازاری که در برزیل وجود ندارد، مثل مسابقه دو با مانع است.

نیک جانستون، مالک اسکاتلندی بستنی سازی باچیو دو لاته می گوید: «می گویند که برزیل برای تازه کارها مناسب نیست و من تأیید می کنم که این حرف واقعیت دارد. جوازهایی که باید گرفته شود و مشکلات مربوط به میزان تأخیر مجاز در ساخت و ساز، همه روی کاغذ به نظر منطقی و با برنامه می آید و هزینه ها همه مناسب هستند. اما واقعیت این است که هیچکس کار نمی کند. کارها با تأخیر انجام می شود. هیچ کاری به موقع به انجام نمی رسد و سرمایه تان می سوزد و از بین می رود.»

این دو شریک از تلاش هایشان نتیجه خوبی گرفته اند. هم اکنون آنها در شعبه های مختلفشان دویست کارمند دارند و می خواهند در سائوپائولو و ریودوژانیرو شعبه های جدید باز کنند.

ادواردو تونولی، مالک ایتالیایی شرکت می گوید:« برزیلی ها، برخلاف اروپایی ها تشنه نوآوری هستند. در حالیکه اروپایی ها چه ایتالیایی باشند، چه بریتانیایی، چه فرانسوی و چه اسکاتلندی، بیشتر پایبند سنتها هستند.»

نیک در مورد تفاوت برزیل و اروپا می گوید: «اگر برزیل و اروپا را به دو نفر آدم تشبیه کنید، اروپا آدم هفتاد ساله ای است که زندگی فوق العاده و تجربه های حیرت انگیز داشته، اما آینده ای ندارد. در حالی که برزیل مثل جوان پانزده ساله ای است که زندگیش تازه می خواهد شروع شود و ممکن است اشتباه هم بکند اما این امید را دارد که با گذشت زمان وضع بهتری پیدا خواهد کرد.»

اما هر که به برزیل می آید، لزوما بخت واقبال یارش نیست. لوییز یک سال پیش از بارسلونا به ریودوژانیرو آمد و شرکت مشاوره برای مهاجران اروپایی به راه انداخت. خیلی ها آمادگی لازم را ندارند، ویزا ندارند در نتیجه بزودی تبدیل به مهاجر غیرقانونی می شوند.

وی می گوید: «خارجی هایی هستند که به اینجا می آیند بدون اینکه کاری برای خود پیدا کرده باشند یا محلی برای سکونت داشته باشند. منابع کمی هم در اختیار دارند. اینجا می آیند و فکر می کنند که در کوپاکابانا زندگی خواهند کرد. در یکی از ساختمان هائی که پنجره اش رو به دریا باز می شود. بعد می فهمند که این طور نیست و باید در یکی از این زاغه نشینها زندگی کنند که در حومه شهر است و امنیت ندارد و محل فروش غیرقانونی مواد مخدر است.»

از زمان آغاز سیاست موسوم به «آرام سازی» اروپایی های بیشتری ساکن زاغه نشنهای ریو، که به فاوِلا معروف هستند، می شوند. آنها سعی می کنند مهمانخانه باز کنند یا کسب وکار توریستی به راه بیاندازند. در فاولای ویدیگال با مارکو ملاقات می کنیم که از ایتالیا آمده است.

اجاره بها در ریو گزاف بوده و وی مجبور شد ساکن اینجا شود. مارکو توانسته با دوست دخترش پیتزافروشی کوچکی در اینجا به راه بیاندازد. آنها زندگی در ویدیگال را دوست دارند اما مشکلات وجود دارد.

مارکو می گوید: «این جور زندگی در فاولا ساده نیست. مشکل حمل ونقل و مشکل مسکن وجود دارد. به علت جام جهانی و بعد از آن مسابقات المپیک، اجاره ها طی چند ماه سه برابر شد. کلی پول می دهید اما در جایی زندگی می کنید که خبری از خدمات نیست.»

البته جام جهانی برای برخی مهاجران اروپایی سودآور بوده است. اولیویه و دو شریک فرانسویش، در قلب ریو، از عشق برزیل به فوتبال که عشق خود آنها نیز هست بهره می برند. آنها اولین زمین فوتبال شهری را به وجود آورده اند و در شهری که با کمبود زمین مواجه است این کار می تواند بسیار سودآور باشد.

الیویه می گوید: «در کشوری هستیم که مصرف کننده زیاد دارد. بنابراین نقشه ما کار کرده است. البته برزیلی ها اول کمی خوددار بودند و کمتر برای تمرین به اینجا می آمدند، اما فوتبال است و خیلی هم راحت است، به محل کارشان و به خانه شان نزدیک است. طولی نکشید که برای بازی به این زمین آمدند.»

با این حال لحظات نگران کننده هم برای این سه شریک وجود داشته است. اولیویه می افزاید: «برزیل الدورادو نیست. مردم همیشه برزیل را الدورادو فرض کرده اند و همیشه ناامید برگشته اند. ما توانستیم دوام بیاوریم برای این که سه نفر بودیم. اما واقعا فکر می کنم که نود و نه درصد آدمهایی که در این چهار سال دیده ام به کشورشان برگشته اند.»