Euronews is no longer accessible on Internet Explorer. This browser is not updated by Microsoft and does not support the last technical evolutions. We encourage you to use another browser, such as Edge, Safari, Google Chrome or Mozilla Firefox.

خبر فوری

خبر فوری

نقش بازیهای جدی در تغییر شیوه های آموزش

 Comments
نقش بازیهای جدی در تغییر شیوه های آموزش
اندازه متن Aa Aa

بازی های جدی چیست؟ آیا این بازی ها می توانند در شیوه های آموزش تغییر ایجاد کنند؟ آیا می توان آنها را درس های جذاب تر معنا کرد؟ و آیا آموزش بر اساس این بازی ها را می توان برای تدریس همه موضوع ها به کار برد؟

بازی های جدی که به طور خاص برای اهداف آموزشی طراحی شده اند، در سراسر جهان راه خود را به کلاس های درس باز می کنند.

مدرسه مدیریت گرونوبل یک مدرسه بازرگانی معتبر فرانسوی است که در کاربرد بازی های جدی پیشگام بوده است. این مدرسه به مدت دو سال و نیم به یک مرجع بین المللی در مورد بازی های جدی تبدیل شده و حتی دانشگاه ام. آی.تی. از طریق این مدرسه تحولات مربوط به کاربرد این بازی ها را دنبال می کند.

هلنه میشل، مدیر بخش بازی های جدی و نوآوری در مدرسه گرونوبل می گوید: “بازی جدی نوعی از بازی است که از ابتدا برای یک هدف جدی طراحی می شود. مثلا برای هدف آموزشی یا حرفه ای. بازی های جدی در سه زمینه مفید است. یعنی وقتی می خواهید پیامی را منتقل کنید که یا پیچیده است یا خسته کننده و یا آنقدر ساده که نمی خواهید برای آن وقت زیادی صرف کنید. برای ساختن یک بازی جدی چه به صورت ویدیو و چه بر روی صفحه، ازآغاز طراحی تا آماده شدن آن، به یک سال زمان نیاز دارید.”

چالش های مربوط به دمکراسی در تایلند، اخیرا سرخط بسیاری خبرها بوده است. اما این موضوع پیچیده ای است، ببینیم از طریق بازی های جدی چگونه مفهوم حکومت را به دانش آموزان آموزش می دهند.

تغییرات سیاسی اخیر در تایلند، این تردید را در مردم ایجاد کرده که دمکراسی چیست؟ در مدرسه ای در شهر نانتابوری در نزدیکی بانکوک، از طریق یک بازی جدی به کودکان آموزش داده می شود که در یک جامعه دمکراتیک چگونه باید حکومت کرد. این بازی به آنها یاد می دهد که یک دولت دمکراتیک را چگونه تحلیل کنند و برای حفظ آن چه کارهایی انجام دهند که برای دمکراسی مفید باشد.

طراح یک بازی جدی در این باره می گوید: “دمکراسی چیزی نیست که فقط از طریق کتاب بتوان آموخت. بلکه چیزی مانند سبک زندگی است که باید آنرا تجربه کرد. برای اینکه کودکان آنرا درک کنند، یک کشور با نظام دمکراتیک را در بازی شبیه سازی می کنم و می گذارم تا دانش آموزان آنرا تجربه کنند و از این طریق بیاموزند.”

این برای اولین بار است که این دانش آموزان به بازی پیچیده ای در مورد دمکراسی با هدف آموختن آن دست می زنند. این بازی که “سیم دمکراسی” نام دارد، توسط سازمان غیر انتفاعی “فریدریش نومان” طراحی شده است. این بنیاد در همکاری با کمیسیون انتخابات تایلند، این بازی را از طریق کارگاه های آموزشی به بیش از دویست دبیرستان و دانشگاه در سراسر کشور معرفی کرده است.

در این بازی، کشور روی صفحه ترسیم و چهار بخش در نظر گرفته می شود: بیمارستانها، مدرسه ها، جنگل ها و مراکز پلیس، که به ترتیب از بهداشت عمومی، آموزش، محیط زیست و امنیت شهروندان نمایندگی می کنند. سپس هر یک از تیم ها دست به کمپین انتخاباتی می زند. واژه های کلیدی که اغلب در این بازی شنیده می شود، عبارتند از مشارکت، همکاری اجتماعی، نقش فعال شهروند و نظارت بر رفتار حکومت.

دانش آموزان پس از شرکت در بازی، نتایج آن را ارزیابی می کنند و با شرکت چند باره از مفهوم آن بیشتر آگاه می شوند. بازی سیم دمکراسی از طرف معلمان و استادان با استقبال هرچه بیشتری روبرو می شود و حتی اقتباسی از آن برای دانشگاه های مالزی، کره و برای مدارس بوتان، فیلیپین، هند و اندونزی تهیه شده است.

کشور زامبیا از نظر سوادآموزی اغلب در رده های پائین است که علت آن را کلاس های درس شلوغ تر از ظرفیت و کمبود علاقه فردی برای آموزش می دانند. اما اکنون یک بازی ویدیویی که در فنلاند تولید شده، دست یابی به نتایج بهتری را ممکن کرده است.

در کلاس اول یک مدرسه ابتدایی در لوزاکا، بیست دقیقه از وقت خود را صرف یادگیری حروف، سیلاب ها و واژه ها از طریق یک معلم دیجیتال می کنند. سپس با “هد ست” آنچه آموخته اند را چک می کنند و در ازای هر پاسخ درست امتیاز می گیرند که برای آن دوره تحصیلی جمع می شود.

یک معلم ارشد مدرسه می گوید: “وقتی به یک گروه دانش آموز درس می دهید، آنها در یک فضای آموزشی نشسته اند و شما روبه روی آنها قرار دارید. اما اکنون از طریق گرافو گیم ها، آموزش به شکل فردی و یک به یک انجام می شود و دانش آموز به آهستگی و حرف به حرف، سرانجام واژه ها را یاد می گیرند.”

در دانشگاه زامبیا در لوزاکا، استاد روبرت سرپل، پژوهش دانشجویان دوره دکترا در زمینه گرافو گیم ها را هدایت می کند. این استاد دانشگاه می گوید: “زمانی که یک بازی کامپیوتری به یک بچه در یک خانواده می دهید، همه افراد ساعت ها با آن بازی می کنند، زیرا جذاب و توجه برانگیز است. بنابراین اگر ما بتوانیم این کار را در یک روند تدریجی با گرافوگیم انجام دهیم، بسیاری می توانند خواندن را از این طریق بیآموزند و این راه خوبی برای ایجاد انگیزه در یادگیری ساده حروف و اصوات خواهد بود.”

به نظر می رسد راه یافتن گرافو گیم به خانه ها، به معنای گسترش سواد آموزی در زامبیا است. مشروح این گزارش را می توانید در برنامه جهان دانش ببینید.

Learning World Facebook

Learning World Twitter