وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

فرهنگ باغ و باغسازی در شاهزاده نشین موناکو

فرهنگ باغ و باغسازی در شاهزاده نشین موناکو
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

باغ های موناکو شهرت جهانی دارند. وقتی به موناکو می آیید چیزی که بیش از همه توجه را به خود جلب می کند، تراکم فضای سبز شهری است. فضای سبز همه جا،روی سقف خانه ها و بین ساختمانها، دیده می شود. فرهنگ باغ و باغسازی به همراه صنعت گردشگری از اوایل قرن بیستم میلادی در شاهزاده نشین موناکو رشد و گسترش پیدا کرده است.

“گلستان شاهزاده گریس” یکی از باغهای معروف شاهزاده نشین موناکوست که درهایش بطور شبانه روز باز است. این باغ، سال گذشته میلادی به مناسبت سی امین سالگرد ساختش، بازسازی شد.

مساحت این باغ ۵ هزار متر مربع است و در آن بیش از ۶۰۰۰ نوع گل سرخ وجود دارد. رایحه رزهای این باغ بیننده را افسون می کند. ایده اصلی طراحی این باغ این بوده که بازدیدکننده بتواند از نزدیک این گلهای سرخ را ببینید. پرورش و کاشت گلها و گیاهان این باغ هم بر اساس کشاورزی زیستی انجام شده است. یعنی در کاشت گلها از نهاده های طبیعی مثل کود طبیعی وحشرات استفاده شده است.

ژان ژاک پینوتی، دستیار برنامه ریزی شهری و منطقه ای موناکو می گوید: «بین انبوه گلهای رز، راه باریکه های پر پیچ و خم درست کرده ایم. این راهها را با مواد قابل بازیافت از هسته هلو ساخته ایم. در اینجا محصولات شیمیایی بکار نرفته است، بلکه ازکود طبیعی و مواد ارگانیک و حشرات مثل کفش دوزک، مگس و عنکبوت استفاده کرده ایم. درمان بیماری گیاهان هم با روش هومیوپاتی انجام می شود.»

این اصول در تمام فضاهای سبز شاهزاده نشین موناکو رعایت شده است. برای نگهداری و پرستاری از درختان نخل هم لازم نیست خیابانها مسدود شوند. نگهبانی و باغبانی این درختان بر عهده ابزار پرنده هدایت پذیر است.

یکی دیگر از باغهای معروف موناکو، باغ موسوم به “باغ اگزوتیک” است که در سال ۱۹۳۳ توسط باغبان و گیاه دوستی اهل موناکو به نام اوگوستن گَستو (Augustin Gastaud) ساخته شد. در این باغ هزاران گونه گیاه آبدار وجود دارد.

گیاه آبدار یا گیاه گوشتی یا ساکیولنت، گیاهانی هستند که با ذخیره آب در برگهای گوشتی، ساقه و ریشه، خود را با شرایط زیستی مناطق گرم و خشک تطبیق داده اند. گیاهان آب دار را نباید با کاکتوس اشتباه گرفت؛ کاکتوسها گیاه آب دار هستند اما همه گیاهان آب دار، کاکتوس نیستند.

ژان-ماری سولیشون، مدیر “باغ اگزوتیک” می گوید: «این گیاه ها اندامی دارند که در آن آب ذخیره می کنند. هنوز برخی از گیاهانی که اوگوستن گستو کاشته در اینجا هستند. برخی از این گیاهان بیش از صد سال عمر دارد. کاکتوسهای طلایی زیبا در اینجا همان چیزی است که فرانسوی ها آن را کاکتوس “بالشت مادر زن” می نامند. البته درست است، چون این گیاه خیلی با شما رفاقت نمی کند. در زبان انگلیسی واژه ملایمتری برای این گیاه استفاده می شود: “توپ طلایی” که خیلی هم شاعرانه تر است.»

یکی دیگر از باغهای شاهزاده نشین موناکو که با مناظر شگرفش بیننده را مسحور می کند، باغ ژاپنی است. این باغ تحت نظارت یاسوئو بپو (Yasuo Peppu)، طراح باغ ژاپنی، در اوایل دهه نود ایجاد شد. در این باغ همه چیز از شکل گیاهان و درختچه ها گرفته تا آراست سنگها با دقت میلیمتری به انجام رسیده است.

ژان ژاک پینوتی، دستیار برنامه ریزی شهری و منطقه ای می گوید: «بپو، طراح باغ تأکید داشته است که از دستورالعمل هایی که در ژاپن می آموزند، پیروی شود. شیوه های باغسازی و طراحی باغ با اسطوره ها و افسانه ها مرتبط است. طراح باغ می خواسته باغش نشانه های مدیترانه و موناکو را داشته باشد.او خواسته به نشانه عمر زیاد و سنت و انتقال دانش از نسلی به نسل بعد که در ژاپن و در باغچه های ژاپن به وضوح دیده می شود، در اینجا درخت قدیمی وجود داشته باشد. بطوریکه ژاپنی هایی که به دیدن این باغ می آیند حس کنند که در خانه خودشان هستند.»

در موناکو همه در قبال فضای سبز مسئول هستند. کسانی که در کار ساخت و ساز خانه هستند باید در سقف خانه ها فضای سبز ایجاد کنند. مردم هم در موناکو با خوشحالی کار سبز کردن شهر را بر عهده دارند.