خبر فوری

خبر فوری

آموزش ابتدایی دوقلوها، بهتر است دوقلوها با هم درس بخوانند یا جدا از هم؟

 Comments
در حال خواندن:

آموزش ابتدایی دوقلوها، بهتر است دوقلوها با هم درس بخوانند یا جدا از هم؟

آموزش ابتدایی دوقلوها، بهتر است دوقلوها با هم درس بخوانند یا جدا از هم؟
اندازه متن Aa Aa

جداکردن دوقلوها از هم یا کنار هم نگه داشتن آنها در مدرسه، کدامیک بهتر است؟ کارشناسان آموزش نظرات متفاوتی دارند. استدلال موافقان و مخالفان چیست؟ والدین بر چه مبنایی باید تصمیم بگیرند؟ در این برنامه جهان آموزش نگاهی می اندازیم به این موضوع.

آموزش دوقلوها کار ساده ای برای والدین نیست بهتر است دوقلوها با هم به یک مدرسه بروند و سر یک کلاس درس بنشینند یا اینکه باید آنها را از هم جدا کرد؟ معیارهای تصمیم گیری والدین چیست و چه استدلالهایی در این زمینه وجود دارد؟

دوقلوهای شهر «بوژیم» در بوسنی همیشه و همه جا با هم هستند

شهر بوژیم در بوسنی «شهر دوقلوها» نام دارد. طبق باور مردم محلی بهتر است دوقلوها دوران تحصیلشان را با هم و در کنار هم بگذرانند.

در مدرسه ابتدایی شهر بوژیم، ۲۰ دوقلو درس می خوانند اما تعداد دوقلوهای این منطقه خیلی بیشتر از این تعداد است. هیچ دلیل علمی برای این تعداد دوقلو دراینجا پیدا نشده است، اما گفته می شود که ژنتیک نقش مهمی دارد.

مادر یک دوقلو می گوید: «آموزش دوقلوها کار ساده ای نیست. باید هم نقش مادر را ایفا کنم، هم نقش بهترین دوست و هم نقش روانشناس را. و البته باید دکتر هم باشم. خلاصه باید کارهایی را انجام دهم که مادران دیگر که فرزند دوقلو ندارند، انجام نمی دهند. اما از همه اینها گذشته کار قشنگی است.»

وقتی دوقلوها وقتی به سن مدرسه می رسند آیا باید با هم در یک کلاس درس بخوانند یا این که باید از هم جداشان کرد؟ کارشناسان می گویند این تصمیم دست کم از نظر آموزش اولیه انها تصمیمی حیاتی و مهم است.

یکی از معلمهای مدرسه ابتدایی شهر بوژیم می گوید: «دوقلوها دوست دارند با هم باشند. شاید خیلی پافشاری نکنند. اما می دانیم که اغلب دوست دارند با هم در یک کلاس باشند وی می خواهند در خانه هم با درس بخوانند و تکالیفشان را با هم انجام دهند.»

مسئولا ن شهر بوژیم اخیرا دریافته اند که می توانند برای رشد و توسعه اقتصادی جامعه محلی کوچک شهر، از دوقلوها بهره ببرند. شهردار بوژیم قصد دارد «شهر دوقلوها» را به عنوان مرکز بین المللی ملاقات دوقلوها و تخصص در این زمینه دوقلوها به ثبت برساند.

وی می گوید: «وظیفه ماست که بوژیم را شهر دوقلوها کنیم و نشستهایی در این شهر برای دوقلوها برگزار کنیم، هم در مقیاس محلی و هم در مقیاس بین المللی. امیدواریم به این ترتیب مردم، بخصوص دانشمندان رابه اینجا جلب کنیم. این کار برای همه مفید خواهد بود.»

همه دوقلوهای بوژیم در دبستان و دبیرستان با هم به مدرسه می روند و کلاسهای ورزش و ریاضیات و بقیه دروسشان یکی است. اغلب هم خودشان همین را می خواهند. معلم دبستان بوژیم می گوید: «وقتی برادرهای دوقلو یا خواهرهای دوقلو، خیلی شبیه هم دیگر هستند، گاهی پیش می آید که یکی خودش را جای دیگری جا می زند و مثلا یکی از آنها یک سؤال را دو بار جواب می دهد چون دوقلویش جواب را نمی داند.»

کارشناس آموزش: می توان دوقلوهای بالغ و وابسته را از هم جدا کرد

عده ای از کارشناسان می گویند بهتر است چندقلوها را به مدارس مختلف فرستاد. هاروی و امیلی دوقلوهای سیزده ساله هستند که برای تعطیلات میان ترم به خانه باز می گردند. در بریتانیا و در سراسر جهان تعداد این نوع کودکان چند قلو رو به افزایش است.

طی چهل سال گذشته تعداد دوقلوها و چندقلوها در چند کشور صنعتی تقریبا دو برابر شده است.

پروفسور پت پریدی که متخصص آموزش است در این باره توضیح می دهد: «دلیل نخست افزایش تعداد دوقلوها، موارد استفاده از درمانهای نازایی است که بیشتر در دسترس قرار دارد. دلیل دیگر این است که زنها در سنین بالا مادر می شوند و در سنین بالا احتمال این که چند تخمک وارد رحم شود بیشتر است. البته خیلی از دوقلوها و چندقلوها زودهنگام به دنیا می آیند و در حال حاضر بیمارستانها خیلی بهتر از نوزادان زودرس مراقبت می کنند و تعداد دوقلوها و چندقلوهایی و البته کل نوزادان زودرسی که زنده می مانند بیشتر شده است.»

اما زمانی که دوقلوها به سن مدرسه رفتن می رسند، چه باید کرد؟ پدر و مادر باید تصمیم بگیرند که آیا دوقلوها با هم درس بخوانند یا جدا از هم .

پروفسور پت پریدی می گوید برای تصمیم گیری در این باره نکته مهم این است که هم نیازهای فردی هر کدام از دوقلوها را شناسایی کنیم و هم فهم درستی از رابطه بین آنها داشته باشیم.

پروفسور پریدی در تحقیقاتش برای رابطه بین دوقلوها سه الگو پیدا کرده است. وی درباره این الگوها می گوید: «در یک سو دوقلوهای “با رابطه خیلی نزدیک” هستند، اغلب دوقلوهای همسان، که همه چیزشان خیلی خیلی شبیه به هم است. و در سوی دیگر “شخصیت های بسیار منفرد” که اصلا از این که دوقلو هستند خوشحال نیستند و علیه این واقعیت می جنگند و در واقع تلاش می کنند فردی مستقل شوند. طیق بزرگی از دوقلوها در بین این دو گروه قرار می گیرند که من اسمشان را «بالغ و وابسته» گذاشته ام که مهمترین چیز در زندگیشان این نیست که دوقلو هستند. دوقلو بودن بخشی از زندگیشان هست اما در عین حال فردی مستقل هم هستند.»

مادر امیلی و هاروی گلاور می گوید آنها کاملا در مقوله «بالغ و وابسته» قرار می گیرند و به دو مدرسه جدا می روند: «از همان اول تصمیم گرفتیم که بهتر است به مدرسه های جداگانه بروند هر کدام زندگی و دوستان خودشان را داشته باشند و در عین اینکه به هم نزدیک هستند از هم مستقل هم باشند.»

هاروی و امیلی تکلیف مدرسه را انجام می دهند بعد می روند طبقه بالا و یونیفورم مدرسه شان را عوض می کنند و با هم در تراس خانه استراحت می کنند.

هاروی به مدرسه ای روزانه در لندن می رود که نزدیک به خانه پدرومادرش هست. امیلی هم تا دو سال در همین مدرسه در کلاسی جدا درس می خواند. اما الآن به مدرسه ای دخترانه و شبانه روزی می رود که بیرون لندن است.

هاروی می گوید که جدایی اش از امیلی در ابتدا کمی سخت بود، اما کم کم به آن عادت کرده است: «با هم هشت سال به یک مدرسه می رفتیم و وقتی امیلی از پیش من رفت برایم کمی عجیب بود. وقتی از مدرسه برمی گشتم فقط من بودم و مادرم و امیلی خانه نبود. اما بعد از مدتی عادت کردم.»

پرفسور پریدی همچنین می گوید که رشد و تربیت دوقلوها و چند قلوها مثل بقیه کودکان، بیش از هر چیز به پدر و مادرشان بستگی دارد. اما وقتی دوقلوها با هم درس می خوانند مدارس باید ضمن اینکه هر کدام را فردی مستقل به حساب می آورد به نیازهای خاص آنها نیز توجه کنند. وی می افزاید: «دلم می خواهد مدرسه ها سیاست “بی سیاستی” را پیش بگیرند، یعنی هم به نیازهای فردی این کودکان توجه کنند و هم به نیازهای جمعی شان و در این باره انعطاف وجود داشته باشد. یعنی نگویند “همیشه این دوقلوها را با هم نگاه می داریم» یا «همیشه آنها را از هم جدامی کنیم»، باید طوری باشد که آنها بتوانند از تحصیلاتشان حداکثر استفاده را بکنند.»