حضور تیم پناهجویان در بازی های عشق آباد

 نظرها
حضور تیم پناهجویان در بازی های عشق آباد
اندازه متن Aa Aa

از جمله تیم هایی که در پنجمین دور بازیهای داخل سالن و هنرهای رزمی آسیا به میزبانی عشق آباد، پایتخت ترکمنستان شرکت کردند، تیم پناهجویان بود.

این اولین بار است که تیمی از پناهجویان در این رقابتها حضور دارد و هر پنج عضو این تیم، ورزشکارانی از سودان جنوبی هستند که در حال حاضر در کشور کنیا به سر می برند.

این دونده ها با حمایت کمیته بین المللی المپیک، کمیته المپیک آسیا و همچنین آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد به عشق آباد آمده اند.

تلگا لوروپ، دونده افسانه ای کنیا مربی این تیم است.
تلگا مجبور بود در هفت سالگی روزانه مسافتی ۲۰ کیلومتری را بدود تا بتواند به مدرسه برود. او که صاحب رکورد جهانی در دوی ۲۰، ۲۵ و ۳۰ کیلومتر است اکنون الهام بخش افرادی شده که هیچ امیدی برای داشتن یک زندگی بهتر ندارند.

تلگا می گوید: «برای ورزشکارانی که به اینجا آمده اند هیچ چیز غیرممکن نیست و ورزش، کلیدی است که می توان به کمک آن به افرادی که درگیر معظلات بزرگی بودند، کمک کرد. آنچه من می خواهم این است که این افراد بتوانند در آینده به مدال هایی دست یابند و بتوانند از آموزش و زندگی بهتری برخوردار شوند. آموزش آنها شروع شده است و من آنها را مجبور کرده ام تا میان ورزش و آموزش تعادل بوجود آورند.»

تلگا اعضای تیمش را از میان افرادی انتخاب کرده است که در اردوگاههای پناهندگان هستند. همه آنها با حمایت آژانس پناهندگان سازمان ملل، در حومه نایروبی به سختی تمرین کرده اند. این ورزشکاران به عشق آباد آمده اند تا از آنهایی که برای نجات جانشان از کشورشان فرار کرده اند حمایت کنند.

گای نیانگ تپ، یکی از این دوندگان می گوید: «پناهندگان مجرم یا افراد بدی نیستند. آنها به دلیل خشونتها مجبور به فرار و پناه آوردن به کشور دیگری شده اند و ورزش مثالی از رفتار صلح آمیز آنهاست.»

این ورزشکاران در رقابتهای سال ۲۰۱۷ میلادی هیچ مدالی به دست نیاوردند و به همین دلیل ناامید شدند. اما چیزی که بسیار مهم است اینکه آنها توانستند به بخشی از خانواده بین المللی ورزش تبدیل شوند؛ یعنی جایی که هیچ تعصبی وجود ندارد.

ویوال پوک دنگ، یکی دیگر از این ورزشکاران می گوید: «من اینجا توانستم دوستانی پیدا کنم. اسم آنها را می دانم و آنها هم مرا می شناسند. رویای من این است که هنگامی که به موفقیت رسیدم بتوانم به دیگر پناهجویان در جهان کمک کنم.»

بزرگترین رویای تلگا نیز این است که ببیند ورزشکارانش به خانه هایشان در سودان جنوبی بازگشته اند و توانسته اند به سفیران ورزش و صلح تبدیل شوند.