خبر فوری

خبر فوری

کمکهای بشردوستانه اروپا و سازمانهای غیردولتی به قربانیان درگیریهای کنگو

 Comments
کمکهای بشردوستانه اروپا و سازمانهای غیردولتی به قربانیان درگیریهای کنگو
اندازه متن Aa Aa

از زمان آغاز خشونتهای جدید در سال ۲۰۱۶ میلادی در استان کازای جمهوری دموکراتیک کنگو، شمار قربانیان به هزاران نفر رسیده است. بیش از یک میلیون نفر در داخل کشور آواره و چهار میلیون نفر مجبور به فرار از خانه و کاشانه شان شده اند. به گفته دفتر هماهنگی کمک های بشردوستانه سازمان ملل متحد بیشترین تعداد آوارگان در جمهوری دموکراتیک کنگو هستند. طبق گزارش برنامه جهانی غذا بیش از سه میلیون نفر در استان کازای با مشکل کمبود مواد غذایی و سوء تغذیه دست و پنجه نرم می کنند.

پل لولا در شمال شهر کانانگا تنها محل عبور آوارگان برای فرار از خشونتهای مناطق شمالی استان کازای است. “استان کازای مرکزی” در جمهوری دموکراتیک کنگو صحنه درگیری و خشونت میان شبه نظامیان موسوم به کاموینا نساپو و نیروهای دولتی است.

شهر کانانگا امروز اما یکی از امن ترین جاهای کشور است. این شهر و روستاهای اطراف آن میزبان تعداد زیادی از آوارگانی است که می خواهند در اینجا زندگی جدیدی برای خودشان بسازند.

ماری در فوریه سال ۲۰۱۷، در جریان درگیریها مجروح شد. در مسیر مدرسه به خانه، تیری به بازویش اصابت کرده است. او می گوید: « در مدرسه بودم و صدای شلیک گلوله شنیدم. فرار کردم اما در راه خانه تیر خوردم. ندیدم چه کسی شلیک کرد اما حس کردم چیزی به بازویم خورده است. تمام بازویم درد می کرد و مقداری هم خون دیدم. آن روز دو تا از همکلاسیهایم کنار من مردند. سربازها بدنشان را بردند. وقتی دیدم اینطور شد فرار کردم، نمی توانستم جسدشان را با خودم حمل کنم.»

طی چند ماه افراد زیادی از دهکده محل سکونت ماری فرار کردند. او امروز به دهکده بازگشته و هر روز برای رفتن به مدرسه همان مسیری را طی می کند که روز مجروح شدنش طی می کرد.

دو تیر از بازوی ماری رد شده است و یک تیر هم در استخوانش مانده است. پس از انجام ساعتها فیزیوتراپی، ماری اکنون می تواند تا حدی دستش را حرکت دهد. او می گوید: «فکر می کردم هیچوقت نخواهم توانست با دستم کار کنم.»

تجهیزات سازمان غیر دولتی کمک برای فیزیوتراپی مجروحان

کار فیزیوتراپی مجروحان این درگیریها در جمهوری دموکراتیک با پشتیبانی سازمان غیر دولتی کمک به معلولان و با هزینه اتحادیه اروپا انجام می شود.

استر لوفولوابو کاپوکو، فیزیوتراپیست است و در بیمارستان کانانگا به مجروحانی مثل ماری کمک می کند. او درباره ماری می گوید: «آرنج هنوز مشکل دارد. شروع خشکی مفصل است. ماری حالا می تواند مچش را خم کند اما هیچوقت بهبود کامل پیدا نخواهد کرد.»

سازمان غیر دولتی کمک به معلولان، فیزیوتراپیستهای دو بیمارستان شیکاچی و کانانگا را آموزش داده است تا بهتر بتوانند از پس پیچیدگی های کار درمان قربانیان بر آیند.

هشتاد درصد کسانی که در بخش فیزیوتراپی بیمارستان عمومی کاناناگا و در شیکاچی درمان می شوند، کسانی هستند که در اثر درگیری بین شبه نظامیان «کاموینا نساپو» و نیروهای دولتی مجروح شده اند.

در ابتدا وسایل دو بیمارستان بیمارستان عمومی کاناناگا و در شیکاچی برای بهبود وضعیت آسیب دیدگان مناسب نبود. اما سازمان غیر دولتی کمک به معولان تجهیزاتی در اختیار دو بیمارستان قرار داده است. یکی از مسئولان این سازمان می گوید: «اتاق فیزیوتراپی دو بیمارستان را مجهز کرده ایم. وسایلی را که برای درمان بدترین موارد لازم داریم تهیه کرده ایم.»

فلی کانیاندا، یکی دیگر از کسانی است که در اثر خشونتها مجروح شده است. او می گوید: «پایم را از دست دادم. سوار قطار شده بودم که از شبه نظامی ها فرار کنم. از قطار افتادم و پایم زیر چرخ قطار رفت.» فلی در ابتدا نمی توانست راه برود اما الان پس از انجام فیزیوتراپی، قادر است بدون کمک کسی یک کیلومتر راه برود.

مسئول کمکهای بشردوستانه اتحادیه اروپا در استان کازای: همه چیز نابود شده است

هزینه عملیات واکنش سریع نسبت به آوارگان و نجات جان انسان ها را در این شرایط بسیار ناپایدار، اداره کمک های بشردوستانه اتحادیه اروپا تأمین کرده است.

آمپارو لایسِکا، یکی از مسئولان اداره کمک های بشردوستانه اتحادیه اروپا در کنگو می گوید: «همه چیز نابود شده، اگر هم تمام زیرساخت ها نابود نشده باشد بخش اعظم آنها ار بین رفته است. کسی که باز می گردد هیچ وسیله ای برای تأمین حداقل معاش ندارد چون دو فصل کشاورزی است که هیچ چیز نکاشته اند. می آیند و می بینند که دست خالی مانده اند.»

به نظر می رسد که این بحران انسانی در استان کازای در جمهوری دموکراتیک کنگو، مدتها مسکوت مانده و کسی راجع آن حرفی نمی زده است.
آمپارو لایسِکا در این باره می گوید: «چون اول کار فکر می کردیم این هم یکی از بحران های معمول در جمهوری دموکراتیک کنگو است. هر روز در جمهوری کنگو بحرانی وجود دارد و مدتی طول کشید که ابعاد این بحران و خشونتی که به همراه دارد درک شود.»

برای سال ۲۰۱۸، سازمان ملل متحد تقاضای یک میلیارد و هفتصد میلیون دلار برای جمهوری دموکراتیک کنگو کرده است. این میزان، پس از سوریه و یمن بزرگترین بودجه ای است که سازمان ملل برای کشور خاصی تقاضا می کند. این مبلغ دو برابر بودجه درخواستی سال گدشته میلادی است.

Aid Zone DR Congo