خبر فوری

خبر فوری

«دختران ما دیگر قطع عضو نخواهند شد»

در حال خواندن:

«دختران ما دیگر قطع عضو نخواهند شد»

اندازه متن Aa Aa

ختنه زنان و دختران در بسیاری از کشورها مرسوم است. مقرراتی علیه آن وضع شده است. اما این قوانین برای حل مشکلی که تبدیل به معضلی پیچیده در سطح جهان شده، کافی نبوده است.

در آفریقا وآسیا این کار بیش از جاهای دیگر دنیا مرسوم است و از این رو در مرکز توجه بحثهای زیادی است، اما این مساله در غرب هم مطرح است و دهها هزار مورد آن در بین جوامع مهاجر مشاهده شده است.

فرانسه یکی از کشورهایی است که این عمل در آنجا ممنوع است و تاکنون بیش از یک صد مورد محاکمه و محکومیت در ارتباط با ختنه زنان در این کشورانجام شده است.

قوانین فرانسه در این مورد، همچنین مواردی را که در آن دختران برای انجام این کار به کشورهای دیگر فرستاده می شوند، در بر می گیرد.

کدی کویتا، نویسنده سنگالی است که سالها با این عمل مبارزه کرده است. او چهار فرزند دارد و اکنون در بروکسل زندگی می کند.

وی آنچه را در سن هفت سالگی بر او گذشته، با خواندن بخشهایی از کتابش، انگونه بازگو کرد:«این وحشیگریی است که روی بدن بچه ها انجام می شود. نمی فهمیدم چرا؟! هیچکس به من هشدار نداد که چنین چیزی اتفاق خواهد افتاد. هیچکس، نه خواهرانم و نه دوستان بزرگترم. کاملا ظالمانه بود. ظلم مطلق. چون هیچ توجیهی نداشت. چرا تنبیه می شدم؟»

کدی از اینکه چرا با وجود پیشرفتهای زیاد در سراسر جهان، دیدگاهها نسبت به ختنه زنان تغییر نمی کند، خشمگین است و درمورد تاثیری که انجام این عمل بر سراسر زندگیش داشته می گوید:«این کار عواقب روانی بسیار بدی دارد که تأثیرشان یک عمر بر جا می ماند و گاهی منجر به افسردگی می شود. اما در فرهنگ ما افسردگی معنی ندارد یا شاید وجود نداشته است. افسردگی را مثل دوران کوتاهی می بینند که اوضاع بر وفق مراد نیست. اما من بین همه اینها و قطع عضو ارتباط می بینم. روشن است که ( ختنه در کودکی) بر زندگی شخصی ام، زندگی جنسی ام و زندگی ام به عنوان یک زن، تأثیر داشته است. عواقبش را باید در تمام زندگیم تحمل کنم.»

دانستن اینکه این اقدام تا چه حد در غرب گسترده است و رواج دارد، برای مسئولان مشکل است. اما در فرانسه پزشکان و دیگرحرفه ای ها باید هر مورد مشکوک یا قطعی را که مشاهده می کنند، گزارش دهند و قوانین مربوط به حریم خصوصی در این مورد اجرا نمی شود.

بافینگ کول خواننده اهل مالی، یکی دیگر از کسانی است که بخوبی می داند چه مشکلاتی بر سر راه مبارزان علیه ختنه زنان وجود دارد. او به خاطر ترانه ای که در آن این عمل را محکوم کرده، تهدید و مجبور به ترک کشورش شده است. وی می گوید که موسیقی با تاثیری که بر جوانان دارد، می تواند باعث تغییر شود و معتقد است که در اعتراض به این رسم، مردها باید بیشتر سخن بگویند.

او می گوید:«من از این عبارت خوشم نمی آید، اما در جوامع مردسالار مرد بر خانواده حاکم است. اگر بخواهم در مالی این وضعیت را تغییر دهم، باید گفت فعلا جامعه ای مردسالار است. بنابراین خیلی مهم است که مردها در ایجاد تغییر نقش داشته باشند. برای این که اگر مردها به آن نپیوندند، این مبارزه درمالی موفق نخواهد بود. فکر کنم برای بقیه دنیا هم همین طور باشد. چون بالاخره مبارزه با ختنه فقط به زنها مربوط نمی شود. مردها هم در آن نقش دارند. موضوع حقوق انسانی است. به همه مربوط می شود و خیلی اهمیت دارد که مردها هم وارد معرکه شوند.»

تخمین زده می شود که درآفریقا از هر سه زن، یکی قربانیِ قطع عضو جنسی است. در اروپا تنها در فرانسه دست کم 65 هزار مورد مشاهده شده است.

منتقدان می گویند که در هیچ دینی، قطع عضو جنسیِ زن ها توصیه نشده است و بیش از آن چه مسئله فرهنگی باشد، موضوعی جنایی ست. آنها می گویند که مبارزه برای آگاه کردن مردم باید با اجرای جدی قوانین سخت همراه باشد.

لیندا ویل کوریل، حقوقدان وعضو کمیسیون مبارزه با ختنه می گوید: «می توانید این حرفها را بزنید و سی سال تمام برای خانواده ها تکرار کنید. اما اگر نگرانی در باره عواقب قانونی آن وجود نداشته باشد، باز هر کاری دلشان بخواهد، می کنند. من می دانم که ترسِ از رفتن به زندان و محکومیت در دادگاه است که باعث می شود خانواده ها بیشتر دقت کنند و از فرزندان شان مراقبت کنند.»

ایزابل ژیلت فای، رییس گروه فرانسوی “کارزار مقابله با ختنه زنان” در مورد اهمیت اطلاع رسانی و آموزش در این زمینه می گوید: «آموزش نقشی اساسی دارد. در کشورهای آفریقایی هنگامی که شمار افراد تحصیل کرده، حتی در حد خواندن ونوشتن، بیشتر می شود، می بینیم از شمار دخترانی که رسم های مادرانشان را به جا می آوردند، کم می شود.»

“اعضای بدن دختران ما قطع نخواهد شد“، این پیامی است که مبارزان امیدوارند همه گیر شود.

مبارزه ای سختی در پیش است. اما رای اخیر سازمان ملل برای محکومیت این عمل، فشار بیشتری بر سیاستمداران گذاشته تا برای جلوگیری از این عمل، بیشتر تلاش کنند.